Verhuis

De Fruitberg is verhuisd naar Fruitberg.wordpress.com

Showing posts with label fruit. Show all posts
Showing posts with label fruit. Show all posts

Thursday, 27 December 2012

Bessen uit de tuin

In één van de eerste berichtjes van deze blog sprak ik al eens over de haast bijbelse pogingen die sommige mensen ondernemen om me te bekeren van mijn verzameldrang. "Waarom plant je toch zoveel fruit aan? Wat ga je er toch mee doen? Dat kan je toch nooit kunnen blijven verzorgen!"  Ik probeer steeds aan te geven dat ik meerdere rassen plant om de oogstperiode te spreiden, niet om meer opbrengst te hebben, maar meestal kan ik mijn medemens daarmee niet overtuigen.


Zo'n typisch gesprek had ik twee weken geleden nog, toen ik samen met drie collega's onderweg naar een klant in Frankrijk was. Een autorit van 600 km, bijna 6 uur autorijden.

Tijdens zo'n rit wordt dan over verschillende onderwerpen gesproken, en na het bespreken van het werk en het voorbereiden van de vergadering met de klant wordt er dan ook over andere zaken gesproken. Zo kwam ook het tuinieren op een bepaald ogenblik aan bod. Eén van mijn medewerksters lachte smalend met mijn 'overgedimensioneerde boomgaard'.
Een andere collega vroeg me wat ik dan allemaal kweekte. Ik trachtte een overzicht te geven van de fruitsoorten die ik kweekte, waaronder ook frambozen.

"Frambozen zijn mijn absolute favoriet" gaf hij aan. "Heb je daar dan veel oogst van?'

"Deze zomer was de oogst erg mager. Maar in september en oktober 300-500 gr frambozen per dag". 

"500 gr? Wat doe je daar dan mee?"

"Ik eet die zo op" was mijn logisch antwoord.

"500 gr? Iedere dag? Weet je wel niet wat dat kost?" 

"Euh. Die zijn gratis. Ik moet ze alleen plukken"

"Goed, maar ik bedoel in de winkel. Een halve kg, dat kost minstens 10 EUR"

"Ik koop ze niet in de winkel, ik pluk ze in mijn tuin. En mijn planten hebben nog geen 40 EUR gekost".

De collega, een beetje verwonderd "Maar, eet jij dat dan echt iedere dag op?"

"Dit jaar toch. Maar ik reken volgend jaar op een oogst die ongeveer dubbel zo groot zal zijn. Ik weet niet of we dan nog iedere dag één kg frambozen gaan opeten, zeker niet als er nog al dat andere fruit te plukken valt. "

Op dat moment weet ik eigenlijk al wat de volgende vraag wordt
"En wat doe je dan met de overschot? Confituur maken? Diepvriezen? Verkopen?"

Heb ik al gezegd dat ik graag een beetje 'stook' "Goh, neen. Die voeder ik dan wel aan de kippen, die lusten dat ook"

"Mais enfin. Dat kan je toch niet maken! Dat is toch zonde!" klonk het geagiteerd. "Zoveel geld wegsmijten".

"Tja, anders moet ik ze meer graan geven, en dat graan kost me wel geld"

In theorie zal ik meestal andere mensen blij proberen te maken met mijn overschotten, met plezier zelfs zolang het geen 'verplichting' wordt.
Maar toch probeer ik vooral andere mensen warm te maken om zelf ook enkele planten in hun tuin te planten. Mensen die gezonder trachten te eten, en dan peperduur kleinfruit in de supermarkt kopen. Terwijl ze de ruimte in hun tuin hebben om dat fruit zelf te kweken. Dat het niet veel tijd in beslag neemt, en ook niet veel plaats. Dat je echt geen groene vingers moet hebben. Dat het zo fijn is, zeker ook voor de kinderen. Ik heb er niet zolang geleden zelfs een heus epistel over geschreven.
Maar de drempelvrees blijkt bij velen toch hoog. 'Zoveel werk' hoor je dan zo vaak. Waarschijnlijk kan  deze uitgave van Velt meer overtuigen van de eenvoud van het kweken van bessen in de tuin.

Gisteren lag dit boekje onder de kerstboom. Interessant en eenvoudig geschreven. Een verzorgde uitgave ook met erg veel tekeningen (snoeischema's). Niet direct een naslagwerk voor de specialist, maar een aanrader voor iedereen die twijfelt hoe hij bessenstruiken moet planten, verzorgen,...



Wel vind ik het boekje (162 blz) redelijk prijzig in vergelijking met de 'Groente- en Fruit Enceclopedie'. In 'Bessen uit de tuin' staan wel iets meer tekeningen en uitleg bij het snoeien van bessenstruiken, zeker voor wat betreft druiventeelt. Maar 'Groente en Fruit Enceclopedie' is heel wat omvangrijker, voor sommigen misschien zelf beangstigend dik.
En dat is dan misschien wel een verdienste van deze nieuwe uitgave.





Tuesday, 25 September 2012

Eerste Hulp bij Fruit uit Uw Tuin

Het is een luxe om fruit te kunnen plukken uit uw eigen tuin. Ik snap dus maar al te goed dat U er wilt aan beginnen.  Heeft U last van drempelvrees? Dan ga ik hier nu al uw twijfels proberen te ontkrachten.

Deze foto nog eens opnieuw opgerakeld... Bonte verzameling bessen uit de fruitberg in juli.

Fruit kweken is moeilijk

Neen, absoluut niet. Sommige fruitsoorten zijn veeleisend qua standplaats (voldoende zon, niet te nat, zuur of kalkrijke bodem,..) of vergen wat snoeiwerk om een uitbundige oogst op te leveren, maar in principe zijn de meeste fruitsoorten vrij eenvoudig te kweken, en dat snoeien is lang niet altijd even kritiek. Er is altijd wel een vrucht die het goed doet in jouw tuin of op jouw terras.

  • Er bestaan ook fruit dat in de schaduw redelijk goed gedijt. Vooral aalbessen,  kruisbessen, bramen, en frambozen doen het uitstekend met een beperkte hoeveelheid zonlicht.
  • De meeste fruitplanten (en dan vooral fruitbomen) houden absoluut niet van een drassige, waterzieke grond. Dat probleem moet je oplossen voor je gaat planten, anders ga je weinig plezier beleven aan die boompjes.
  • Exotische fruitsoorten vergen wat meer ervaring om ze de eerste jaren door de koude winters te loodsen. Ze stellen vaak ook hogere eisen aan hun standplaats (véél zon én beschutting).


En dat snoeien, dat is en blijft meestal vrij eenvoudig, het is alleen moeilijk om het eenvoudig uit te leggen op papier. Een korte praktische snoeicursus (die zowat overal te lande wordt georganiseerd door onder meer Velt) stelt je veel sneller in staat de basisregels te kennen. Iemand vertelde me 'Het belangrijkste is dat je moet begrijpen dat bomen niet kunnen lezen. Ze groeien dus niet zoals de praktische tekening in het snoeihandboek. Je moet dus de snoeiprincipes leren kennen niet de tekening bekijken'

Nog een belangrijk aandachtspunt sommige planten zijn niet of niet altijd zelfbestuivend en vergen het aanplanten van bestuivers  (onder meer appel, peer, pruim, kers, okkernoten,...) maar daar bestaan eenvoudige bestuivingstabellen voor. Indien je toch twijfelt, kan de boomkweker je helpen. Kleinfruit is zowiezo zelfbestuivend (op kiwibessen na).


Veel werk

Vervang een stuk gazon door een pluktuin vol fruit, en je zult snel vaststellen dat een fruittuin minder tijd vergt dan het wekelijkse grasmaaien. Veel planten vergen minder dan een kwartier aandacht per jaar per plant (aalbes, blauwe bes, kruisbes, framboos), zonder het oogsten mee te tellen, maar dat is niet direct werk volgens mij.
Als je écht veel werk wilt hebben in jouw tuin, leg dan een moestuin aan. Als je wilt oogsten uit je tuin vanuit je luie zetel, plant dan fruit aan.


Lelijk fruit

Keert je maag om wanneer je terugdenkt aan de miezerige appels van nonkel Sjarel, vol schurftplekken en rotte plekken? Of heb je een trauma opgelopen toen je een wormpje in de frambozen van tante Jenny zag rondkruipen?
Vind je dat die blinkende appels uit de supermarkt er appetijtelijker uitzien? Je beseft toch dat boer Teun heel wat chemische bestrijdingsmiddelen aanwendt om die appels en peren zo te laten blinken? Wist je dat veel rassen ook op kleur en grootte worden geselecteerd, zodat je in de winkel appels krijgt voorgeschoteld alsof ze geproduceerd zijn op een draaibank en daarna keurig geverfd/gelakt? Dat garandeert nog geen goede smaak...

Het zijn vooral appels en peren die er minder steriel uitzien bij eigen kweek. Maar zelfs dat kan je ten dele  voorkomen door correct te snoeien en de juiste (ziekteresistente) rassen aan te wenden in je tuin. Als algemene regel moet je de appel- en perenrassen die je in de winkel vindt niet aanplanten. Die rassen zijn of wel niet geschikt voor ons klimaat of alleen in stand te houden door veelvoudig sproeien. Als je oude, ziekteresistente rassen aanschaft kan je ook zonder sproeien (redelijk) goed uitziend fruit bekomen.


Is dat wel even lekker als het fruit in de winkel?

Als je alleen mango, papaya en doerians lust, moet je geen fruit in je tuin zetten, maar je fruit blijven kopen in de supermarkt (of voor die Doerian naar Thailand vliegen).
Voor minder exotisch fruit geldt dat fruit dat bij volle rijping wordt geplukt op zijn best is. Vaak is het fruit dat je in de winkel aankoopt een ietsje vroeger geplukt en artificieel nagerijpt (met ethyleengas). Proef eens een verse pruim, rijp van de boom en stel uw oordeel bij.
Bij commercieel fruit zijn de houdbaarheid en transporteerbaarheid belangrijke criteria bij de rasselectie. In onze tuinen zijn vooral smaak en ziekteresistentie van tel. Je hoort mij niet klagen over mijn eerste appeloogst (drie rassen, die alle drie uitstekend smaken).

Nog niet overtuigd? Eén van mijn aardbeirassen ('Lambada') overtreft de courante commerciële rassen in smaaktesten bij het publiek. Maar de aardbeien zien er wat minder mooi uit qua vorm, zijn iets zachter en minder lang houdbaar. De planten zijn ook iets minder productief. Dus wordt dit ras weinig of niet geteeld in de commerciële tuinbouw, en zo kan je dus aardbeien kweken in je tuin die lekkerder zijn dan de aardbeien die je in de winkel vindt.



Geen plaats

Frambozen, blauwbessen en aardbeien kan je in een (ruime) pot kweken. Voor het meeste kleinfruit volstaat 1-2 m² per plant. Ik pluk nu al bijna twee maanden 300-500gr herfstframbozen per dag van een haag van 6 m frambozen. Een blauwbes levert per struik tot 5 kg blauwbessen per jaar. Een druivelaar kan je langs een paal of tegen een muur laten opklimmen en geeft je na enkele jaren 5-10 kg druiven . Je vindt dus waarschijnlijk wel een plaatsje. Zo heb ik mijn (laagstam)fruitbomen als haag aangeplant.
Een hoogstamboom vergt wat meer plaats. Maar is een sierboom nu echt zoveel mooier?


Is dat niet lelijk, net zoals een moestuin?

Een moestuin hoeft niet lelijk te zijn. Ze zijn vaak zelfs erg mooi, vooral tijdens het seizoen. Maar een fruittuin is zo goed als altijd mooi.
Schoonheid is subjectief, maar er zijn maar weinig bomen die de schoonheid van een fruitboom overtreffen: mooie bloesems in het voorjaar en ook het fruit is daarna een lust voor het oog. Ook een notelaar vormt op termijn een prachtige boom in uw tuin.
Blauwbessen vormen mooie struiken, met een opvallende bladverkleuring in de herfst (er bestaan ook enkele wintergroene rassen). Druiven, frambozen en  bramen zijn bij een correcte snoei ook als plant een lust voor het oog. Aalbessen, zwarte bessen en kruisbessen ogen minder mooi, maar kan je uit het zicht planten.
Braambes in bloei



Rot fruit is vuil en stinkt

Indien je het fruit niet plukt, valt het van de boom. En wanneer je het dan niet opruimt, gaat het rotten en stinken. En wespen aantrekken. Dus je moet wel een beetje discipline aan de dag leggen, en het niet laten rotten. Alhoewel, rottend fruit trekt niet alleen wespen, maar ook vlinders aan (vooral aurealia's)

Niet zo lang geleden raadde iemand het aanplanten van een notelaar af omdat het een vuile boom is: de noten vallen zowaar op de grond, samen met rottende schillen. Ik maak daar geen probleem van: ik raap de noten op en rij nadien er met het grasmachine overheen. Weg vuil.
Fruitbomen verliezen hun bladeren, maar dat doen alle bomen. Als dat écht een probleem is kan je nog altijd opteren voor een plastieken palmboom. Maar vergeet niet dat de bomen van je buurman ook hun bladeren zullen blijven verliezen, en dat deze ook in jouw tuin zullen neerdwarrelen.


Is dat niet duur?

Neen. De meeste fruitplanten zijn niet duur. Vooral niet wanneer je ze niet in een pot aankoopt in het nabije tuincentrum maar bij een boomkweker of een specialist met blote wortel, zoals het eigenlijk hoort.
Kijk ook eens naar de prijs van kleinfruit in de winkel. Bij kleinfruit overtreft de winkelwaarde van de oogst van het tweede jaar na aanplanten al lang de aankoopprijs van je plantgoed.


Ga ik niet veel te veel fruit hebben?

Dat hangt af van hoeveel je aanplant. En niets belet je om je overschotten in te vriezen, sap van te persen (of te laten persen), er confituur van te maken, de buurvrouw er een plezier mee te doen,... Desnoods bak je er een taart mee of geef je de overschot aan de kippen.
Mijn motto : liever teveel dan te weinig.


Wat raad je dan aan om te beginnen?

De hamvraag is natuurlijk, welk fruit lust je graag? Mijn pleidooi is net tonen dat een groot deel van het fruit niet zo moeilijk te kweken is. Maar als je nog twijfelt : om  te falen in de kweek van frambozen, bramen, aalbessen en kruisbessen moet je een speciaal talent hebben, de verzorging kost bovendien amper tijd. .
Informeer je alvorens plantgoed aan te schaffen, en koop je planten liever bij een boomkwekerij dan in een plantencentrum, zo heb je meer kans op vakkundig advies. Daar vind je ook de juiste, ziekteresistente rassen zodat je jaren van je plantgoed kan genieten.

Wil je nog wat meer info? Bezoek deze site, je vindt er een schat aan informatie over alle mogelijke fruitsoorten en de teelt.

Zelf heb ik het leeuwendeel van mijn fruitbomen hier gekocht en dit is een uitstekend adres voor kleinfruit. Beiden hebben ze een catalogus vol nuttig advies.... Zelf probeer ik op termijn zowel alle fruitboomrassen als  kleinfruitrassen te beschrijven, maar dat gaat nog wel even duren alvorens ik daar klaar mee ben). En zolang wil je toch niet wachten? De winter staat voor de deur. Het ideale moment om er mee van start te gaan.

Waarom nu deze tekst? 'De meeste vaste bloglezers ga ik niet moeten overtuigen van het genot van fruit in de tuin. Maar er zijn hier ook wel wat toevallige passanten ...Ik stel in mijn omgeving vaak vast dat heel wat mensen twijfelen aan het planten van fruit in hun tuin, omdat ze niet weten hoe dat moet, omdat het veel werk is,... Voilà

Friday, 24 August 2012

Herfstframbozen - rasevaluatie

2 x Joan J - 2 x Himbotop - 2 x Autumn Bliss
Geen rijpe bessen van Pokusa voorhanden op het moment van de foto

De herfstframbozen produceren nu volop fruit.
'Autumn Bliss' smaakt het best. 'Himbotop' is erg goed, 'Joan J' is een ietsje melig van smaak.'Pokusa' is wat zuur en heeft relatief weinig frambozenaroma.

Pokusa

'Pokusa' vormt duidelijk de grootste bessen. De vruchten bestaan ook uit een beperkt aantal  zeer grote vruchtdeeltjes.
De vruchten van 'Joan J' zijn kleiner (maar nog steeds zéér groot), direct gevolgd door 'Himbotop' terwijl de klassieke 'Autumn Bliss' het rijtje afsluit. De vruchten van 'Joan J'  (laten vrij moeilijk los van de vruchtkern) en 'Pokusa' (vallen steevast uit mekaar bij het plukken) zijn het moeilijkst om te plukken. De vruchten van 'Himbotop' hangen op iets langere vruchttakken, minder 'verborgen' achter bladeren en zijn dus erg makkelijk te plukken.
'Himbotop' is ook het productiefste ras, de stokken zijn vrij lang (2 meter) en zijn overladen met vruchten. Het oog wil ook wat, en ook hier scoort 'Himbotop' het beste (kleur, homogeniteit).

'Joan J', 'Pokusa' en 'Autumn Bliss' kennen nu hun piek-productie. 'Himbotop' moet duidelijk nog op gang komen, ik schat dat het nog een kleine maand gaat duren vooral die planten hun piek bereiken.

Van deze vier herfstframbozen gaat mijn voorkeur uit naar 'Himbotop'. De plant groeit krachtig, is uitermate productief en heeft makkelijk te plukken, mooie grote bessen en bovenal een goede smaak.

Autumn Bliss is op dit ogenblik mijn tweede keuze, vanwege de goede smaak -  alhoewel ik denk dat je beter beide rassen aanplant om de oogst te spreiden.

Dit is natuurlijk een voorlopige evaluatie, de volgende jaren zal ik deze evalulatie nog wel even bijsturen. Ik heb trouwens ook één van de (niet meer zo)MiniMasjkes gevraagd om ze te evalueren, maar zijn antwoord was "Voor mij telt alleen maar kwantiteit". Hij komt dus ook bij 'Himbotop' uit.

Ik had nog een vijfde ras herfstframbozen. Na twee jaar aanmodderen heb ik dit week-end de resterende planten van herfstframboos 'Polka' verwijderd. Overal lees ik erg positieve commentaar over deze plant, maar ik vrees dat mijn grond te zwaar is voor dit ras.
Ze worden vervangen door 'Octavia', een late zomerframboos (juli) die het 'gat ' tussen zomer en herfst-frambozen zou moeten dichten. Zoniet zit ik 2-3 weken zonder frambozen.

Ik heb op enkele frambozen last van vraatsporen van jonge wantsen, die zich in grote getale tegoed doen aan mijn rijpe frambozen. Of beter, deden, omdat onze kuikens ze zonet met veel smaak hebben geliquideerd.

Vraatsporen van wantsen of een framboos

Friday, 20 July 2012

Druiven



Vandaag eindelijk de tijd vrijgemaakt om het liersysteem voor de druiven af te werken. Deze vrij recente manier van geleiding in de vorm van een V-haag werd geïntroduceerd in de druiventeelt, maar ondertussen zie je hier in de streek ook boomgaarden - zowel appels als peren - opgekweekt aan een liersysteem (lyre).



Zo'n opbouw zou een betere vruchtkwaliteit opleveren dan de klassieke, traditionele leisystemen. Voor druiventeelt is er nog een bijkomend voordeel: de druiventrossen hangen buiten de spandraden en worden dus niet gekwetst door de spandraden. Het was Fruitlent die me op deze teeltwijze wees, waarvoor dank.


Door het lezen van al die voordelen ben ik dus zelf ook aan de slag gegaan. In het vroege voorjaar had ik de houten constructie al gezet, maar voor het aanbrengen van de spankabels had ik nog geen tijd gehad.

Ik laat de druivelaars nu nog enkele weken groeien, daarna starten we met het snoeien.

Wat me opvalt is dat één rij van druivelaars een stuk minder gezond opgroeit. Ik heb de planten ondertussen bemest en ook wat kalium toegevoegd, maar de planten groeien beduidend minder dan de planten van de andere rij. Aangezien er in deze rij planten van drie leveranciers staan, is het vrij onwaarschijnlijk dat de oorzaak daar te zoeken valt.






Ik hoop dat de warmte van de komende weken de planten vlotter doet groeien. 
En dat door die warmte ook de kiwi en kiwibessen eindelijk beginnen te groeien, want die hebben dit jaar nog niet direct progressie gemaakt. Maar wat niet is kan nog komen... 

Kiwi en Kiwibessen pergola, weinig groei te bespeuren

En om helemaal stoutmoedig te zijn: misschien rijpen er nog wel wat vijgen af deze herfst.


Toch wel véél kabels zo

Sunday, 1 July 2012

De Line-Up

Niet minder dan vijf verdachten werden vandaag voorgeleid. 

Taybes, Boysonbes, Tulameen, Glen Doll, Zwarte Framboos

Een foto om de grootte van de Taybes duidelijk te maken (en dit was zeker niet de grootste bes aan de struik). Er zit in de (na)smaak een hint bloedappelsien. Bij het plukken van de bes ontdek je meteen waarom ze, ondanks de uitstekende smaak, niet in de versmarkt te verkrijgen is : de bessen zijn zeer zacht, en laten moeilijk los van bloemkroon. Maar in ieder geval een absolute aanrader voor thuis.

De Boysonbes, een andere braamboos (kruising framboos x braambes), smaakt meer als een braam, friszuur. Indien ik tussen beide bessen moest kiezen, zou ik resoluut voor de Taybes kiezen.

Tulameen is een zeer frequent aangeplante framboos in de commerciële teelt, met een typische konische vorm. Wanneer je frambozen koopt in de fruithandel, is de kans groot dat het Tulameen frambozen zijn.  De opbrengst is goed, de vruchten zijn groot, vast en hebben een zeer hoog suikergehalte. De plant maakt ook zeer vlot nieuwe stokken aan.
Glen Doll was enkele jaren geleden één van de vele uitdagers van Tulameen, maar lijkt het strijdtoneel al te hebben verlaten. Ze zou nochtans dubbel zo productief zijn als Tulameen, en het suikergehalte van Tulameen benaderen. De bessen aan deze plant zijn homogeen qua vorm en smaken uitstekend.

De laatste is de rij is de zwarte framboos. Eindelijk enkele rijpe bessen kunnen plukken. Ik vind hem best lekker, met een speciale, beetje kruidenachtige nasmaak (maar kan het nog niet goed thuisbrengen). Ze mag dus blijven. Enfin de plant, want de bes is samen met de andere bessen al lang opgegeten.





Sunday, 10 June 2012

Bijna ...

Vorige week heb ik al gemeld dat de eerste mei-en junibessen rijp waren. Terwijl de meibes (Lonicera edulis, blauwe honingbes) best lekker is, is de junibes (Lonicera caerulea) erg zuur (zoals een kriek).

De eerste bosaardbeitjes zijn rijp. Veel stelt zo'n vruchtje niet voor, maar 't is wel lekker.

Daarom heb ik deze week dan ook échte aardbeiplanten besteld. In totaal 54 plantjes van 9 verschillende rassen, geen flauw idee of dat 'voldoende' zal zijn. Ik ben niet van plan al die rassen te behouden, alleen de lekkerste en gezondst groeiende zullen op termijn een plaats in mijn tuin verdienen.Vanaf volgende week krijgen ze allemaal een kans om zichzelf te bewijzen.

Gisteren de eerste kruisbes van het seizoen gegeten. Ik ben absoluut fan van deze knapperige zure bessen, maar ook de mini-Masjes zijn er dol op.

Kruisbes 'Risulfa'

Om het helemaal compleet te maken zowaar ook de eerste (herfst)framboos gegeten, 'Joan J'.
Framboos 'Joan J'
'Joan J' is één van de lekkerste rassen (van de acht)in mijn tuin. Deze vroege herfstframboos heeft bessen die ongeveer 30% groter zijn dan 'Autumn Bliss', ze zijn ook wat donkerder gekleurd. Het grote nadeel van 'Joan J' is dat de bessen erg snel overrijp worden aan de plant (je moet de plant dus quasi dagelijks plukken, maar dat vormt hier geen probleem).

Volgende week zijn ook de eerste aalbessen (rood/roze) en zwarte bessen rijp. Nu hangen ze nog, iets te flets gekleurd, aan de takken. De' witte aalbessen laten nog wat langer op zich wachten.

Zwarte bes 'Titania' met zeer grote bessen



Roze aalbes 'Gloire des Sablons'

Aalbes 'Rotet'


Witte aalbes 'Blanka'- nog lang niet rijp

Verder zijn de meeste braambessen en braambozen vruchten aan 't vormen. Deze Taybes zal einde deze maand eetbaar zijn


In heel de lijst van plantgoed dat nu vruchten draagt is er ééntje die me nog nieuwsgierig maakt. De zwarte framboos. Groeit als een braambes, bloeit als een framboos, ook de vruchten zien er eerder uit als een framboos maar zouden dieppaars tot zwart zijn bij volledige rijping. Dit was de enige plant die vorig jaar geen vruchten heeft gedragen (en dit jaar zijn schade inhaalt).


Thursday, 24 May 2012

Fruit op komst

De bosaardbei uit mijn vorige tuin is natuurlijk mee verhuisd. De plant maakt enorm veel uitlopers en is volgens mij zowat de ideale bodembedekker : frisgroen blad (zelfs in de winter), heel mooie witte bloemen en daarna nog heerlijk fruit. Ze dienen als bodembedekking onder mijn fruithagen (dat is ongeveer 20m²)



Ik had gelezen dat er cultivars van de bosaardbei bestonden die iets minder uitlopers vormden maar veel meer vruchten gaven. Ik heb in de plaatselijke Aveve enkele gecultiveerde bosaardbeien aangekocht, om het wilde plantje een beetje bij te staan in het bodembedekken. Na 6 weken planten stel ik vast dat deze planten inderdaad veel minder uitlopers maken. Tot nu toe zelfs helemaal geen. Maar ook nog steeds geen enkele bloem. Wel veel blad...


Dan lijkt mijn wilde variëteit toch gewoon een stuk beter : dit kleine plantje is één van de wilde plantjes die ik een maand geleden heb geplant, het heeft ondertussen al vier nieuwe plantjes gemaakt op drie uitlopers en vindt de tijd om ook nog te bloeien...



Heel binnenkort kan ik mei-en junibessen eten.


Aangezien de de planten jong zijn, is de opbrengst nog heel beperkt. Ik vind de planten ook vanuit esthetisch standpunt meer dan verantwoord : mooie  blad en heel leuke bloemen in het voorjaar (je moet ze wel zoeken).


Enkele stekelbesrassen zetten ook een spurt in om alsnog als eerste vers fruit te leveren dit jaar. Vooral deze Invicta is bijna klaar.



Verder zijn de herfstframbozen al uitgebloeid, zodat ik over enkele weken ook frambozen kan gaan oogsten. De meeste zomerframbozen moeten nog beginnen bloeien.

Ik laat wel slechts een beperkt aantal stokken herfstframboos remonteren, om de herfstoogst niet teveel te beïnvloeden. Maar die eerste, verse framboos van het jaar wil ik zo vroeg mogelijk eten. Mijn kinderen ook trouwens...


Het koude en vochtige voorjaar heeft duidelijk invloed op de vruchtzetting van een aantal planten. Zo zie je duidelijk aan deze aalbes 'Rovada' dat de bevruchting alles behalve idaal was. Weinig mooie gevulde trossen, dat vormde vorig jaar geen probleem...



Het snoeien in snoer van de aalbessen werpt wel zijn vruchten af ... Deze aalbes 'Rotet', die net iets later bloemde, heeft ook beter gevulde trossen


Vijgen ga ik dan toch niet eten dit voorjaar. De koude van de voorbije weken heeft alle embryonale vruchten doen afvallen. Dan maar hopen op een warme zomer en goede herfstoogst.

Wednesday, 23 May 2012

Flashback


2006. Na drie jaren in Parijs te hebben gewerkt, werd ik overgeplaatst naar een Belgische site. Zo was ik 's avonds opnieuw thuis, en kon ik me bezig  houden met de tuin. Tuin is een groot woord, voor een ommuurde strook van 2,75 m breed op 25 m diep. Tot dan toe hadden we de tuinwerken beperkt tot het kappen van een reeks overjaarse coniferen en het aanleggen van echt gras in plaats van kunstgras.

Gezien de beperkte oppervlakte werd er beslist de gazonde uit de tuin te weren, en een zeer strakke tuin te ontwerpen, passend bij het mooie herenhuis. Enkele maanden later was de tuin een feit.


Ik ben nog altijd best trots op het ontwerp, het was volgens mij coherent. Let ook op het verzonken terras in het midden van de tuin dat dienst kon doen als voetenbad. Ja, er was veel verharding maar het totaal verharde oppervlak inclusief woning was kleiner dan de gemiddelde oprit. Rond het terras in het midden was een strakke haag voorzien om het tunneleffect helemaal te breken (maar dat zou nog wel even duren )


Op dat ogenblik was er geen haar op mijn hoofd dat er aan dacht om fruit in de tuin te kweken, wegens niet mooi. Eén druivelaar, vooraan aan het terras, meer niet, en dan nog vooral uit esthetische overwegingen. Maar die druivelaar was al een 'vooruitgang' ten opzichte van mijn eerste tuin. De grote, ouderlijke tuin vol fruitbomen en bessenstruiken was nog steeds ver weg.
In de strakke tuin groeide bosaardbei op de muren. Op één plaats in de tuin kwam het steeds weer opnieuw opzetten, en ik bedacht me dat dat plantje op die plaats geen kwaad kon, en besloot het daar te laten groeien als bodembedekker... nog lekker ook.
De beuken in de verhoogde bakken achter de zitmuurtjes bleken geen goed idee (te warm en te droog in een zuidelijk georiënteerde stadstuin). Ik besloot ze te vervangen door 4 verschillende perelaars.

Foto situatie 2010

Ondertussen nam ik geen genoegen met de totaal oneetbare druiven (Rembrandt). Ik had van deze sterk groeiende wijnstok op twee jaar tijd een prachtige leidruif gemaakt, maar de 20 liter druiven die we het jaar daarop oogstten eindigen allemaal in het compostvat ... Ik moest dus op zoek naar een andere druif. Ik kwam - via google - terecht op de site van de proeftuin. Verbaasd door de keuze in de catalogus, zocht ik extra  plaats: ieder stukje muur werd benut om  kiwibessen, druivelaars en braamstruiken te leiden. Achteraan, naast de composthoop werden enkele planten geruimd om plaats te maken voor frambozen. En ik vond zowaar ook plek om 7 kruisbessnoeren te planten en sleurde niet minder dan 5 vijgenbomen in pot in de tuin (om schaduw te geven op het warme zonneterras). Ik had ondertussen ook nog twee blauwbessen in pot aangekocht.
Met ook nog een hondertal hosta in potten was de strakke tuin een pak minder strak (de foto hierboven was getrokken met het oog op de verkoop van onze woning, de potten waren (bijna) allemaal strategisch verwijderd.

Uiteindelijk hebben we 8 jaar gewoond in een héél mooi huis, in een zeer leuke en aangename straat maar met een tuin die - voor twee mensen die opgegroeid zijn in een huis met zéér grote tuin - véél te klein was. Tegen 2010 beslisten we op zoek te gaan naar een huis met een grotere tuin. En die zou vol staan met fruit, maar toch minder vol dan de vorige. Met kastanjes, okkernoten, hazelnoten, kersen, krieken, pruimen, rode en zwarte bessen, frambozen, peren en appels maar vooral ...stekelbessen, net zoals de tuin van mijn ouders. En nog veel meer... Minder strak ook, natuurlijker.
De ontwikkeling van die tuin vertel ik op deze blog.

Thursday, 3 May 2012

Kabouters

De kabouters  hebben duidelijk geen weet van de financiële crisis. In de tuin verschijnen her en der paddestoelen. Niet meteen een beeld dat ik associeer met lente, maar de bloesem op mijn blauwbes in september vorig jaar associeerde ik evenmin met de herfst.


Er lijkt echt geen einde te komen aan al het "met bakken uit de hemel vallen" van de regen. Gisteren weer meer dan 15 mm neerslag binnen een etmaal. En de volgende dagen wordt er nog 'herfstweer' voorspeld.



Die regen heeft enkele positieve kanten. Alle nieuw "blotewortelgewijs" aangeplante plantgoed doet het uitstekend. De planten die tijdens de winter van 2010-2011 aangeplant werden hebben erg geleden onder de droge lente vorig jaar. De appelbomen die ik deze winter  heb aangeplant hebben de aanplantingen van vorig jaar al bijna bijgebeend.

Ook mijn hostaverzameling weet deze overdadige regen te appreciëren. Ze staan er voorbeeldig bij. En dit zonder de dagelijkse aanvoer van enkele gieters water (die ik anders manueel oppomp uit een regenwaterput).



Maar ondertussen geraakt de grond duidelijk verzadigd van het water. Werken op zware leemgrond bij dit weer is quasi onmogelijk omdat de grond bij de minste betreding dichtslaat. En die verzadigde grond maakt het aanwenden van de grondboor voor het verder in de grond werken van mijn palen nog moeilijker dan het al is.

Maar ook mijn gemoed geraakt ook verzadigd van al die regen. Werken in de regen is niet direct goed voor het gemoed. Ik heb dus dit week-end maar enkele paal-en draadsystemen kunnen afwerken met name voor de kruisbessen



de aalbessen

en de kiwipergola



Dus mag het toch een beetje droger en warmer worden de volgende weken.  De tuin is zoveel mooier als de zon schijnt. En er in werken is ook veel leuker (en minder zwaar). Misschien willen de kabouters me dan wel helpen bij de verdere aanleg van de kabelsystemen, het graven van de putten en het spannen van de kabels ...


Thursday, 19 April 2012

Hoorn des overvloeds

Iedereen die mijn tuin of mijn tuinplan ziet stelt zich dezelfde vraag. Wat ga je toch met al dat fruit doen? Verkopen? Neen dus. Confituur maken? Ook niet. Inmaken? Pfffft...

Terwijl ik besef dat er meer fruitbomen en -struiken in mijn tuin staan dan strikt noodzakelijk, blijf ik die vraag enigszins eigenaardig vinden.

Zo heb ik vrij veel aandacht geschonken aan de rasselectie. En naast smaak en ziekteresistentie ook rekening gehouden met de rijping.
Acht frambozenrassen zijn meer variëteiten dan je in de gemiddelde tuin aantreft, maar je hebt niet alleen zomer- en herfstframbozen, je hebt ook vroege en late zomerframbozen, alsook vroege tot zeer late herfstframbozen. Zo kunnen we frambozen van juni tot december oogsten.
Dat geldt ook voor pruimen (juli-oktober) en bramen (juli-november) en in mindere mate voor kruisbessen, blauwbessen, appels en peren. Ook vijgen rijpen gedurende een vrij lange periode af.

Frambozen, kruisbessen, blauwe bessen en druiven kan je volgens mij niet teveel hebben. Een grote tros druiven heeft ten huize Supermasj een gemiddelde levensverwachting die eerder in minuten dan in uren wordt uitgedrukt.
Kiwi's kunnen vrij lang bewaard blijven en narijpen. Noten zijn erg lang houdbaar. Appels en peren kunnen en zullen tot sap verwerkt worden.

Alleen bramen en pruimen heb ik met zekerheid teveel. Maar liever te veel dan te weinig.
Want als er fruit overblijft, kan je daar nog andere mensen een plezier mee doen.

En zo kan ik mijn verzamelobsessie gedeeltelijk goed praten. Maar kan ik vooral heel de zomer en de herfst ongeremd van fruit snoepen. Een hele luxe.

Tuesday, 17 April 2012

Een man met een plan

Voilà. Mijn tuinplan. Het begint nu eindelijk definitief te worden. Het voorbije jaar heeft het kippenhok virtueel alle hoekjes van de tuin ingenomen. Ondertussen heeft het zijn definitieve stek gevonden, grenzend aan de kippenren van de achterbuur.

Ieder boek over tuinontwerpen spreekt over de absolute noodzaak om een plan te maken, en dat dan ook op te volgen, zelf vind ik het plannen een heel leuke bezigheid, en dus blijft het plan ook  veranderen. Iedere deel van de tuin dat concreet wordt ingevuld, ligt een deel van het plan definitief vast.

Voor mijn twee vorige tuinen heb ik het plan uitgewerkt met potlood, gezien de grootte van de tuin ben ik dit keer aan de slag gegaan met Excel. Kolommen en rijen van 15 pixels, iedere blokje stelt 25 cm voor, dit helpt om plantafstanden in te rekenen.
Een grotere versie van dit plan in bijlage

Mijn tuin is ingedeeld in 7 kamers. Ten zuidoosten van de woning een grote bloemenborder (met voornamelijk bijen- en vlinderlokkende planten) en daarna in wijzerszin, een speelgazon , een hostatuin onder twee notelaars en twee kastanjelaars, een wat wilder stuk achteraan (met kippenhok, compostbakken en een stuk gras dat minder frequent afgereden wordt - op termijn misschien een bloemenweide...), een kamp voor de kinderen omhaagd door perelaars, en ook nog twee bessentuinen.
De twee bessentuinen en de wilde tuin achteraan zijn ongeveer klaar. Dit najaar zou de rest moeten afgewerkt worden.

Zoals je kan zien noteer ik op mijn plan de exacte positie van iedere plant/struik. Zo weet ik over enkele jaren nog perfect welke stekelbes-perelaar-appelaar waar staat. Veel meer fool-proof dan die ellendige, vaak lelijke labels.

Wednesday, 4 April 2012

Een nieuwe tuin

Eén van de belangrijke criteria toen we voor de derde keer op zoek gingen naar een nieuw huis, was een grote tuin. Eind 2010 hebben we een woning gevonden die aan onze eisen voldeed.
Oppervlakte van het domein : 21 a. Ik zeg wel domein, en niet 'tuin' want ongeveer de helft van de niet-bebouwde oppervlakte is bedekt met een laag kiezel van > 10cm. En de rest van de grond was omheind en bewoond door een groep ganzen.
Het belangrijkste pluspunt van de tuin vormt een reuzenotelaar, wel 20 m hoog.


Na de verplichte renovatieoefening trokken we midden vorig jaar in ons nieuw huis. Nu is het nog wachten op een aannemer voor een uitbreiding van de woning. Zodra dat klaar is, kunnen de afbraak- en ontkiezelwerken starten.
Dat betekent wel dat ik voor de derde keer opnieuw moet beginnen met de aanleg van een tuin. Deze winter is een deel van de tuin al onder handen genomen. De ganzen zijn al lang weg en hebben plaats gemaakt voor een stel kippen. De twee "fruitkamers" zijn ook al ingericht.

Ik stel me als doel om de natuur een plaats te geven in mijn tuin. Hoe ik dat exact ga invullen zal zich nog moeten uitwijzen. Chemische bestrijdingsmiddelen ga ik daarbij niet gebruiken.

Op deze blog probeer ik daar wat meer over te vertellen... En me ook te dwingen terug wat meer te fotograferen.