A man with an (ever-changing) plan

Zoals al eerder aangegeven, is het aanpassen van mijn tuinplan een soort hobby.

Nu dat alle verharding definitief verdwenen is, moeten nu enkele stappen gezet worden die de volledige structuur van de tuin gaan vastleggen. Omdat er toch één en ander veranderd is ten opzichte van het vorige plan, zet ik hier nog eens een update.

Vooraan (onderaan links op de tekening) komt de vlindertuin, waar binnen een formele structuur van hagen, een hele groep bloemen staan, met de idee dat de vlinderkens en ander vliegende beestjes dit hoekje appreciëren. De bedoeling is deze tuin niet te netjes te maken. De formele haagstructuur (taxus) zorgt voor wat wintergroen en moet in de zomer de tuin een beetje in toom houden. Aan de noordkant van deze tuin staan twee abrikozenboompjes in waaiervorm. Daarachter komt een hoge haag van bamboe (Phylostachys aureosulata var spectabilis) om de tuin volledig van de straat af te zonderen.

Met de klok mee komen we dan aan het gazon, omringd door bloemenborders, ook hier wil ik vlinders zien. Verderop vinden we een Hostatuin, onder de notelaar, met schaduwterras en afgeschermd door een houtkant voor de vogelkens.
Naast deze hostatuin ligt een stukje natuurlijke tuin met bloemenweide en (op termijn) poel(tje).

Daarna volgt de moestuin, alhoewel daar de eerst komende jaar nog geen echte moestuin zal worden aangelegd (op wat pompoenen, courgettes en suikermaïs na). Deze moestuin wordt achtereen afgeschermd door een pruimenhaag met hier en daar een exotische fruitboom. Ook de composthoop heeft daar zijn plaatsje gevonden. Helemaal achterin vinden we het kippenhok met kersenbomen (ecologische bestrijding kersenvlieg) en de paw-paws (omdat ik nergens anders nog plaats had).

Verder met de klok meedraaiend zijn er nog twee bessenkamers. De eerste bessenkamer wordt afgebakend door de appelhaag in het westen, een perenhaag en hazelaarhaag aan de noordzijde en een frambozenhaag in het oosten. In deze kamer vind je  kruisbessen, blauwbessen, hazelnoten, druiven en kiwibessen en frambozen. De tweede bessenkamer ligt verborgen achter de garage, met onder meer  aalbessen en zwarte bessen, omhaagd door braambessen en braambozen. Tegen de muur van de garage staat een amandelaar en een kiwi.

Tenslotte is er ook nog de voortuin, die ik niet al te saai en kaal probeer te maken. Ook daar vind je fruit terug (drie vijgelaars).

Dit is dan het tuinplan op volle grootte.

Flashback

2006. Na drie jaren in Parijs te hebben gewerkt, werd ik overgeplaatst naar een Belgische site. Zo was ik 's avonds opnieuw thuis, en kon ik me bezig  houden met de tuin. Tuin is een groot woord, voor een ommuurde strook van 2,75 m breed op 25 m diep. Tot dan toe hadden we de tuinwerken beperkt tot het kappen van een reeks overjaarse coniferen en het aanleggen van echt gras in plaats van kunstgras.

Gezien de beperkte oppervlakte werd er beslist de gazonde uit de tuin te weren, en een zeer strakke tuin te ontwerpen, passend bij het mooie herenhuis. Enkele maanden later was de tuin een feit.

Ik ben nog altijd best trots op het ontwerp, het was volgens mij coherent. Let ook op het verzonken terras in het midden van de tuin dat dienst kon doen als voetenbad. Ja, er was veel verharding maar het totaal verharde oppervlak inclusief woning was kleiner dan de gemiddelde oprit. Rond het terras in het midden was een strakke haag voorzien om het tunneleffect helemaal te breken (maar dat zou nog wel even duren )

Op dat ogenblik was er geen haar op mijn hoofd dat er aan dacht om fruit in de tuin te kweken, wegens niet mooi. Eén druivelaar, vooraan aan het terras, meer niet, en dan nog vooral uit esthetische overwegingen. Maar die druivelaar was al een 'vooruitgang' ten opzichte van mijn eerste tuin. De grote, ouderlijke tuin vol fruitbomen en bessenstruiken was nog steeds ver weg.
In de strakke tuin groeide bosaardbei op de muren. Op één plaats in de tuin kwam het steeds weer opnieuw opzetten, en ik bedacht me dat dat plantje op die plaats geen kwaad kon, en besloot het daar te laten groeien als bodembedekker... nog lekker ook.
De beuken in de verhoogde bakken achter de zitmuurtjes bleken geen goed idee (te warm en te droog in een zuidelijk georiënteerde stadstuin). Ik besloot ze te vervangen door 4 verschillende perelaars.

Foto situatie 2010

Ondertussen nam ik geen genoegen met de totaal oneetbare druiven (Rembrandt). Ik had van deze sterk groeiende wijnstok op twee jaar tijd een prachtige leidruif gemaakt, maar de 20 liter druiven die we het jaar daarop oogstten eindigen allemaal in het compostvat ... Ik moest dus op zoek naar een andere druif. Ik kwam - via google - terecht op de site van de proeftuin. Verbaasd door de keuze in de catalogus, zocht ik extra  plaats: ieder stukje muur werd benut om  kiwibessen, druivelaars en braamstruiken te leiden. Achteraan, naast de composthoop werden enkele planten geruimd om plaats te maken voor frambozen. En ik vond zowaar ook plek om 7 kruisbessnoeren te planten en sleurde niet minder dan 5 vijgenbomen in pot in de tuin (om schaduw te geven op het warme zonneterras). Ik had ondertussen ook nog twee blauwbessen in pot aangekocht.
Met ook nog een hondertal hosta in potten was de strakke tuin een pak minder strak (de foto hierboven was getrokken met het oog op de verkoop van onze woning, de potten waren (bijna) allemaal strategisch verwijderd.

Uiteindelijk hebben we 8 jaar gewoond in een héél mooi huis, in een zeer leuke en aangename straat maar met een tuin die - voor twee mensen die opgegroeid zijn in een huis met zéér grote tuin - véél te klein was. Tegen 2010 beslisten we op zoek te gaan naar een huis met een grotere tuin. En die zou vol staan met fruit, maar toch minder vol dan de vorige. Met kastanjes, okkernoten, hazelnoten, kersen, krieken, pruimen, rode en zwarte bessen, frambozen, peren en appels maar vooral ...stekelbessen, net zoals de tuin van mijn ouders. En nog veel meer... Minder strak ook, natuurlijker.
De ontwikkeling van die tuin vertel ik op deze blog.

Een man met een plan

Voilà. Mijn tuinplan. Het begint nu eindelijk definitief te worden. Het voorbije jaar heeft het kippenhok virtueel alle hoekjes van de tuin ingenomen. Ondertussen heeft het zijn definitieve stek gevonden, grenzend aan de kippenren van de achterbuur.

Ieder boek over tuinontwerpen spreekt over de absolute noodzaak om een plan te maken, en dat dan ook op te volgen, zelf vind ik het plannen een heel leuke bezigheid, en dus blijft het plan ook  veranderen. Iedere deel van de tuin dat concreet wordt ingevuld, ligt een deel van het plan definitief vast.

Voor mijn twee vorige tuinen heb ik het plan uitgewerkt met potlood, gezien de grootte van de tuin ben ik dit keer aan de slag gegaan met Excel. Kolommen en rijen van 15 pixels, iedere blokje stelt 25 cm voor, dit helpt om plantafstanden in te rekenen.
Een grotere versie van dit plan in bijlage

Mijn tuin is ingedeeld in 7 kamers. Ten zuidoosten van de woning een grote bloemenborder (met voornamelijk bijen- en vlinderlokkende planten) en daarna in wijzerszin, een speelgazon , een hostatuin onder twee notelaars en twee kastanjelaars, een wat wilder stuk achteraan (met kippenhok, compostbakken en een stuk gras dat minder frequent afgereden wordt - op termijn misschien een bloemenweide...), een kamp voor de kinderen omhaagd door perelaars, en ook nog twee bessentuinen.
De twee bessentuinen en de wilde tuin achteraan zijn ongeveer klaar. Dit najaar zou de rest moeten afgewerkt worden.

Zoals je kan zien noteer ik op mijn plan de exacte positie van iedere plant/struik. Zo weet ik over enkele jaren nog perfect welke stekelbes-perelaar-appelaar waar staat. Veel meer fool-proof dan die ellendige, vaak lelijke labels.