Dit is de laatste dag van het jaar 2012, het jaar waarin de wereld zou vergaan wat dan toch weer niet gebeurde. Vaak een moment van reflectie en goede voornemens (de jaarwissel).
2012 was een een jaar dat uitzonderlijk koud van start ging, en daarna vooral erg nat was. In de tuin was het zeker een productief jaar, waarin heel wat werd aangeplant. Een jaar waarin mijn hersenspinsels en tuinplan werkelijkheid werden.
Het bekende groene bordje van Velt lag hier ondertussen al maanden in huis. Ophangen mocht nog niet. MadamMasj had haar veto gesteld. "Er groeit véél te véél onkruid tussen de kiezels. De buren zullen nogal lachen, trouwens niet direct goede reclame voor ecologisch tuinieren".
Ze had waarschijnlijk gelijk. Maar nu alle onkruid verwijderd is met een graafmachine, sneller en efficiënter dan Round-Up - ik weet niet of Velt het onder ecologisch tuinieren rangschikt- is er geen enkele reden meer om het bordje niet op te hangen.
Als ge ons nu dus bezoekt, ziet ge direct dat er hier geen vergif wordt gebruikt.
Dat was dan de laatste actie voor 2012.
Ik heb, zoals iedere jaar, weer wat goede voornemens voor 2013, maar ik ga toch vooral proberen te genieten.
Ik wens jullie, alsook jullie naasten, allemaal een voorspoedig 2013 toe. En een fijn blogjaar.
Showing posts with label Fruitberg. Show all posts
Showing posts with label Fruitberg. Show all posts
Monday, 31 December 2012
Thursday, 27 December 2012
Bessen uit de tuin
In één van de eerste berichtjes van deze blog sprak ik al eens over de haast bijbelse pogingen die sommige mensen ondernemen om me te bekeren van mijn verzameldrang. "Waarom plant je toch zoveel fruit aan? Wat ga je er toch mee doen? Dat kan je toch nooit kunnen blijven verzorgen!" Ik probeer steeds aan te geven dat ik meerdere rassen plant om de oogstperiode te spreiden, niet om meer opbrengst te hebben, maar meestal kan ik mijn medemens daarmee niet overtuigen.
Zo'n typisch gesprek had ik twee weken geleden nog, toen ik samen met drie collega's onderweg naar een klant in Frankrijk was. Een autorit van 600 km, bijna 6 uur autorijden.
Tijdens zo'n rit wordt dan over verschillende onderwerpen gesproken, en na het bespreken van het werk en het voorbereiden van de vergadering met de klant wordt er dan ook over andere zaken gesproken. Zo kwam ook het tuinieren op een bepaald ogenblik aan bod. Eén van mijn medewerksters lachte smalend met mijn 'overgedimensioneerde boomgaard'.
Een andere collega vroeg me wat ik dan allemaal kweekte. Ik trachtte een overzicht te geven van de fruitsoorten die ik kweekte, waaronder ook frambozen.
"Frambozen zijn mijn absolute favoriet" gaf hij aan. "Heb je daar dan veel oogst van?'
"Deze zomer was de oogst erg mager. Maar in september en oktober 300-500 gr frambozen per dag".
"500 gr? Wat doe je daar dan mee?"
"Ik eet die zo op" was mijn logisch antwoord.
"500 gr? Iedere dag? Weet je wel niet wat dat kost?"
"Euh. Die zijn gratis. Ik moet ze alleen plukken"
"Goed, maar ik bedoel in de winkel. Een halve kg, dat kost minstens 10 EUR"
"Ik koop ze niet in de winkel, ik pluk ze in mijn tuin. En mijn planten hebben nog geen 40 EUR gekost".
De collega, een beetje verwonderd "Maar, eet jij dat dan echt iedere dag op?"
"Dit jaar toch. Maar ik reken volgend jaar op een oogst die ongeveer dubbel zo groot zal zijn. Ik weet niet of we dan nog iedere dag één kg frambozen gaan opeten, zeker niet als er nog al dat andere fruit te plukken valt. "
Op dat moment weet ik eigenlijk al wat de volgende vraag wordt
"En wat doe je dan met de overschot? Confituur maken? Diepvriezen? Verkopen?"
Heb ik al gezegd dat ik graag een beetje 'stook' "Goh, neen. Die voeder ik dan wel aan de kippen, die lusten dat ook"
"Mais enfin. Dat kan je toch niet maken! Dat is toch zonde!" klonk het geagiteerd. "Zoveel geld wegsmijten".
"Tja, anders moet ik ze meer graan geven, en dat graan kost me wel geld"
In theorie zal ik meestal andere mensen blij proberen te maken met mijn overschotten, met plezier zelfs zolang het geen 'verplichting' wordt.
Maar toch probeer ik vooral andere mensen warm te maken om zelf ook enkele planten in hun tuin te planten. Mensen die gezonder trachten te eten, en dan peperduur kleinfruit in de supermarkt kopen. Terwijl ze de ruimte in hun tuin hebben om dat fruit zelf te kweken. Dat het niet veel tijd in beslag neemt, en ook niet veel plaats. Dat je echt geen groene vingers moet hebben. Dat het zo fijn is, zeker ook voor de kinderen. Ik heb er niet zolang geleden zelfs een heus epistel over geschreven.
Maar de drempelvrees blijkt bij velen toch hoog. 'Zoveel werk' hoor je dan zo vaak. Waarschijnlijk kan deze uitgave van Velt meer overtuigen van de eenvoud van het kweken van bessen in de tuin.
Gisteren lag dit boekje onder de kerstboom. Interessant en eenvoudig geschreven. Een verzorgde uitgave ook met erg veel tekeningen (snoeischema's). Niet direct een naslagwerk voor de specialist, maar een aanrader voor iedereen die twijfelt hoe hij bessenstruiken moet planten, verzorgen,...
Wel vind ik het boekje (162 blz) redelijk prijzig in vergelijking met de 'Groente- en Fruit Enceclopedie'. In 'Bessen uit de tuin' staan wel iets meer tekeningen en uitleg bij het snoeien van bessenstruiken, zeker voor wat betreft druiventeelt. Maar 'Groente en Fruit Enceclopedie' is heel wat omvangrijker, voor sommigen misschien zelf beangstigend dik.
En dat is dan misschien wel een verdienste van deze nieuwe uitgave.
Tijdens zo'n rit wordt dan over verschillende onderwerpen gesproken, en na het bespreken van het werk en het voorbereiden van de vergadering met de klant wordt er dan ook over andere zaken gesproken. Zo kwam ook het tuinieren op een bepaald ogenblik aan bod. Eén van mijn medewerksters lachte smalend met mijn 'overgedimensioneerde boomgaard'.
Een andere collega vroeg me wat ik dan allemaal kweekte. Ik trachtte een overzicht te geven van de fruitsoorten die ik kweekte, waaronder ook frambozen.
"Frambozen zijn mijn absolute favoriet" gaf hij aan. "Heb je daar dan veel oogst van?'
"Deze zomer was de oogst erg mager. Maar in september en oktober 300-500 gr frambozen per dag".
"500 gr? Wat doe je daar dan mee?"
"Ik eet die zo op" was mijn logisch antwoord.
"500 gr? Iedere dag? Weet je wel niet wat dat kost?"
"Euh. Die zijn gratis. Ik moet ze alleen plukken"
"Goed, maar ik bedoel in de winkel. Een halve kg, dat kost minstens 10 EUR"
"Ik koop ze niet in de winkel, ik pluk ze in mijn tuin. En mijn planten hebben nog geen 40 EUR gekost".
De collega, een beetje verwonderd "Maar, eet jij dat dan echt iedere dag op?"
"Dit jaar toch. Maar ik reken volgend jaar op een oogst die ongeveer dubbel zo groot zal zijn. Ik weet niet of we dan nog iedere dag één kg frambozen gaan opeten, zeker niet als er nog al dat andere fruit te plukken valt. "
Op dat moment weet ik eigenlijk al wat de volgende vraag wordt
"En wat doe je dan met de overschot? Confituur maken? Diepvriezen? Verkopen?"
Heb ik al gezegd dat ik graag een beetje 'stook' "Goh, neen. Die voeder ik dan wel aan de kippen, die lusten dat ook"
"Mais enfin. Dat kan je toch niet maken! Dat is toch zonde!" klonk het geagiteerd. "Zoveel geld wegsmijten".
"Tja, anders moet ik ze meer graan geven, en dat graan kost me wel geld"
In theorie zal ik meestal andere mensen blij proberen te maken met mijn overschotten, met plezier zelfs zolang het geen 'verplichting' wordt.
Maar toch probeer ik vooral andere mensen warm te maken om zelf ook enkele planten in hun tuin te planten. Mensen die gezonder trachten te eten, en dan peperduur kleinfruit in de supermarkt kopen. Terwijl ze de ruimte in hun tuin hebben om dat fruit zelf te kweken. Dat het niet veel tijd in beslag neemt, en ook niet veel plaats. Dat je echt geen groene vingers moet hebben. Dat het zo fijn is, zeker ook voor de kinderen. Ik heb er niet zolang geleden zelfs een heus epistel over geschreven.
Maar de drempelvrees blijkt bij velen toch hoog. 'Zoveel werk' hoor je dan zo vaak. Waarschijnlijk kan deze uitgave van Velt meer overtuigen van de eenvoud van het kweken van bessen in de tuin.
Gisteren lag dit boekje onder de kerstboom. Interessant en eenvoudig geschreven. Een verzorgde uitgave ook met erg veel tekeningen (snoeischema's). Niet direct een naslagwerk voor de specialist, maar een aanrader voor iedereen die twijfelt hoe hij bessenstruiken moet planten, verzorgen,...
Wel vind ik het boekje (162 blz) redelijk prijzig in vergelijking met de 'Groente- en Fruit Enceclopedie'. In 'Bessen uit de tuin' staan wel iets meer tekeningen en uitleg bij het snoeien van bessenstruiken, zeker voor wat betreft druiventeelt. Maar 'Groente en Fruit Enceclopedie' is heel wat omvangrijker, voor sommigen misschien zelf beangstigend dik.
En dat is dan misschien wel een verdienste van deze nieuwe uitgave.
Tuesday, 18 December 2012
A man with an (ever-changing) plan
Zoals al eerder aangegeven, is het aanpassen van mijn tuinplan een soort hobby.
Nu dat alle verharding definitief verdwenen is, moeten nu enkele stappen gezet worden die de volledige structuur van de tuin gaan vastleggen. Omdat er toch één en ander veranderd is ten opzichte van het vorige plan, zet ik hier nog eens een update.
Vooraan (onderaan links op de tekening) komt de vlindertuin, waar binnen een formele structuur van hagen, een hele groep bloemen staan, met de idee dat de vlinderkens en ander vliegende beestjes dit hoekje appreciëren. De bedoeling is deze tuin niet te netjes te maken. De formele haagstructuur (taxus) zorgt voor wat wintergroen en moet in de zomer de tuin een beetje in toom houden. Aan de noordkant van deze tuin staan twee abrikozenboompjes in waaiervorm. Daarachter komt een hoge haag van bamboe (Phylostachys aureosulata var spectabilis) om de tuin volledig van de straat af te zonderen.
Met de klok mee komen we dan aan het gazon, omringd door bloemenborders, ook hier wil ik vlinders zien. Verderop vinden we een Hostatuin, onder de notelaar, met schaduwterras en afgeschermd door een houtkant voor de vogelkens.
Naast deze hostatuin ligt een stukje natuurlijke tuin met bloemenweide en (op termijn) poel(tje).
Daarna volgt de moestuin, alhoewel daar de eerst komende jaar nog geen echte moestuin zal worden aangelegd (op wat pompoenen, courgettes en suikermaïs na). Deze moestuin wordt achtereen afgeschermd door een pruimenhaag met hier en daar een exotische fruitboom. Ook de composthoop heeft daar zijn plaatsje gevonden. Helemaal achterin vinden we het kippenhok met kersenbomen (ecologische bestrijding kersenvlieg) en de paw-paws (omdat ik nergens anders nog plaats had).
Verder met de klok meedraaiend zijn er nog twee bessenkamers. De eerste bessenkamer wordt afgebakend door de appelhaag in het westen, een perenhaag en hazelaarhaag aan de noordzijde en een frambozenhaag in het oosten. In deze kamer vind je kruisbessen, blauwbessen, hazelnoten, druiven en kiwibessen en frambozen. De tweede bessenkamer ligt verborgen achter de garage, met onder meer aalbessen en zwarte bessen, omhaagd door braambessen en braambozen. Tegen de muur van de garage staat een amandelaar en een kiwi.
Tenslotte is er ook nog de voortuin, die ik niet al te saai en kaal probeer te maken. Ook daar vind je fruit terug (drie vijgelaars).
Dit is dan het tuinplan op volle grootte.
Nu dat alle verharding definitief verdwenen is, moeten nu enkele stappen gezet worden die de volledige structuur van de tuin gaan vastleggen. Omdat er toch één en ander veranderd is ten opzichte van het vorige plan, zet ik hier nog eens een update.
Vooraan (onderaan links op de tekening) komt de vlindertuin, waar binnen een formele structuur van hagen, een hele groep bloemen staan, met de idee dat de vlinderkens en ander vliegende beestjes dit hoekje appreciëren. De bedoeling is deze tuin niet te netjes te maken. De formele haagstructuur (taxus) zorgt voor wat wintergroen en moet in de zomer de tuin een beetje in toom houden. Aan de noordkant van deze tuin staan twee abrikozenboompjes in waaiervorm. Daarachter komt een hoge haag van bamboe (Phylostachys aureosulata var spectabilis) om de tuin volledig van de straat af te zonderen.
Met de klok mee komen we dan aan het gazon, omringd door bloemenborders, ook hier wil ik vlinders zien. Verderop vinden we een Hostatuin, onder de notelaar, met schaduwterras en afgeschermd door een houtkant voor de vogelkens.
Naast deze hostatuin ligt een stukje natuurlijke tuin met bloemenweide en (op termijn) poel(tje).
Daarna volgt de moestuin, alhoewel daar de eerst komende jaar nog geen echte moestuin zal worden aangelegd (op wat pompoenen, courgettes en suikermaïs na). Deze moestuin wordt achtereen afgeschermd door een pruimenhaag met hier en daar een exotische fruitboom. Ook de composthoop heeft daar zijn plaatsje gevonden. Helemaal achterin vinden we het kippenhok met kersenbomen (ecologische bestrijding kersenvlieg) en de paw-paws (omdat ik nergens anders nog plaats had).
Verder met de klok meedraaiend zijn er nog twee bessenkamers. De eerste bessenkamer wordt afgebakend door de appelhaag in het westen, een perenhaag en hazelaarhaag aan de noordzijde en een frambozenhaag in het oosten. In deze kamer vind je kruisbessen, blauwbessen, hazelnoten, druiven en kiwibessen en frambozen. De tweede bessenkamer ligt verborgen achter de garage, met onder meer aalbessen en zwarte bessen, omhaagd door braambessen en braambozen. Tegen de muur van de garage staat een amandelaar en een kiwi.
Tenslotte is er ook nog de voortuin, die ik niet al te saai en kaal probeer te maken. Ook daar vind je fruit terug (drie vijgelaars).
Dit is dan het tuinplan op volle grootte.
Thursday, 1 November 2012
Herfst
Vorige week schreef ik nog uitvoerig over mijn jacht op internet naar 'Kuresia' en 'Benedicte'. Een tip van Tom gaf me aan dat ik beide fruitbomen kon aanschaffen in het Genker Plantencentrum, wat ik dan ondertussen ook gedaan heb (van Kuresia het laatste exemplaar). Nog heel wat andere interessante dingen gezien, maar ondertussen heb ik echt geen plaats meer in de tuin.
In ieder geval, nogmaals van harte bedankt Tom! De boompjes zullen morgen geplant worden (als het tenminste droog blijft)
De grote berg pompoenen is ondertussen al iets verkleind. Toen ik eergisterenavond thuis kwam van het werk trof ik volgend tafereel aan. De kinderen vervelen zich dus niet. Ik ben vooral blij dat ze de moeite hebben gedaan om de minst rijpe pompoenen te gebruiken.
Tegen alle verwachtingen (en ondanks de flinke nachtvorst dit week-end) in heb ik vandaag ook nog wat frambozen geplukt. De planten komen volgens mij de komende dagen nog meer in productie, als het niet te koud wordt tenminste.
Verder begint de tuin er nu wel erg kaal uit te zien. Zoals reeds eerder aangegeven vormt een oude notelaar een belangrijke landmark in onze tuin. En terwijl notelaars bomen vormen met een prachtige vorm en mooie bladeren, scoort zo'n boom in de herfst net iets minder. Op mooie herfstkleuren ga je tevergeefs wachten bij een notelaar. Bij de eerste nachtvorst laat zo'n boom ook onmiddellijk al zijn bladeren vallen, bruin en verdord, zonder interessante verkleuring.
In de lente scoort hij ook iets minder. Het is één van de laatste bomen die volledig terug in blad komt. Je kan dat natuurlijk aanwenden om onderbegroeing in de lente de kans te geven om wat zonne-uren te krijgen.
Maar ook daar is er een probleem.De wortels van een notelaar maken juglone aan. Dit is een gif dat er voor zorgt dat heel wat bomen en planten niet of bijna niet groeien onder een notelaar. Vooral Juglans nigra produceert dit gif, maar ook de gewone okkernoot Juglans regia zou dit gif produceren, maar dan in sterk verminderde mate.
Enfin, dit alles om te zeggen dat ik ik deze winter echt wel enkele struiken ga planten om toch wat meer herfstkleur in de tuin te krijgen...En maar hopen dat die niet gevoelig zijn aan die juglone.
Dit week-end ook voor het laatst het gras afgereden dit jaar. Daarna onmiddellijk het grasmachine binnengebracht voor een winteronderhoud. Door het aanhoudende vochtige weer moest ik het gras nu wel opvangen in de bak, en niet langer mulchen. Maar zo heb ik alle mulchbakken onder mijn fruitstruiken nog eens afgeladen vol kunnen vullen.
Dit week-end ook voor het laatst het gras afgereden dit jaar. Daarna onmiddellijk het grasmachine binnengebracht voor een winteronderhoud. Door het aanhoudende vochtige weer moest ik het gras nu wel opvangen in de bak, en niet langer mulchen. Maar zo heb ik alle mulchbakken onder mijn fruitstruiken nog eens afgeladen vol kunnen vullen.
En kan er iemand de kraan toedraaien? Ik zou het de komende weken graag wat droger hebben. Onze zware leemgrond begint te verzadigen van al dat vocht, en je loopt de grond nu erg makkelijk dicht. Ik moet dus een beetje werkeloos toekijken in de tuin...
Monday, 29 October 2012
Op Jacht
Ik kan je al direct geruststellen, ik ga hier niet spreken over jacht op dieren. Wel over de jacht op fruitrassen.
Aangezien ik geen chemische bestrijdingsmiddelen wil inzetten, stel ik veel belang aan de aanschaf van ziektebestendige fruitrassen. En ziekteresistentie alleen volstaat niet, ik wil ook nog lekker fruit. Voor wat betreft de traditionele fruitbomen vond ik mijn gading grotendeels bij één boomkwekerij, het kleinfruit op één ander adres, maar voor een aantal andere fruitbomen en -struiken heeft dit veel meer voeten in de aarde gehad.
Beschrijvingen en gebruikerservaringen met bepaalde rassen zijn makkelijk te vinden op internet. Maar de planten zelf op de kop tikken is een pak moeilijker. Zonder internet was dit zo goed als onmogelijk, maar terwijl ik nogal bedreven ben in het opzoeken van verkoopspunten via internet, is het toch niet altijd even eenvoudig als het lijkt. Een boomkwekerij in Duitsland of Engeland vinden die de variëteit verkoopt die jij wilt, brengt niet altijd zoden aan de dijk. Niet alle boomkwekerijen willen planten verzenden naar het buitenland (vaak een gevolg van patentrechten), en dus kan de zoektocht aardig wat voeten in de aarde hebben.
Maar er is dan ook een gevoel van voldoening wanneer je zo'n plant vindt.
Zo zijn er wel enkele druivelaarkwekerijen in Duitsland, maar géén van hen reageert op buitenlandse aanvragen (ook niet wanneer ze in perfect Duits zijn geschreven). Na verloop van tijd vond ik toch een adres, dat ik ondertussen met tientallen enthousiastellingen heb gedeeld...
Ik zocht nog twee perzik- en abrikozenbomen. Eén perzik-variëteit was vrij makkelijk in België aan te schaffen (Avalon Pride, krulziekresistent). De andere rassen zijn niet beschikbaar in België.
De voorbije weken is er naarstig over en weer geschreven met enkele adressen, en één van de gezochte abrikozenrassen (TomCot, een uitstekende bevruchter vanwege de lange bloei) heb ik al kunnen bestellen. Er resten me nu nog twee andere fruitbomen: Abrikoos 'Kuresia' en Perzik 'Benedict'. Het adres waar ik de voorbije jaren enkele speciale fruitbomen kon aanschaffen reageert niet op mijn vraag. Een tweede adres levert niet in het buitenland, het derde heeft de planten niet op voorraad...
Dus blijf ik nog even naarstig verder zoeken. Ik moet en zal die rassen hebben.
Tuesday, 25 September 2012
Eerste Hulp bij Fruit uit Uw Tuin
Het is een luxe om fruit te kunnen plukken uit uw eigen tuin. Ik snap dus maar al te goed dat U er wilt aan beginnen. Heeft U last van drempelvrees? Dan ga ik hier nu al uw twijfels proberen te ontkrachten.
Fruit kweken is moeilijk
Neen, absoluut niet. Sommige fruitsoorten zijn veeleisend qua standplaats (voldoende zon, niet te nat, zuur of kalkrijke bodem,..) of vergen wat snoeiwerk om een uitbundige oogst op te leveren, maar in principe zijn de meeste fruitsoorten vrij eenvoudig te kweken, en dat snoeien is lang niet altijd even kritiek. Er is altijd wel een vrucht die het goed doet in jouw tuin of op jouw terras.
En dat snoeien, dat is en blijft meestal vrij eenvoudig, het is alleen moeilijk om het eenvoudig uit te leggen op papier. Een korte praktische snoeicursus (die zowat overal te lande wordt georganiseerd door onder meer Velt) stelt je veel sneller in staat de basisregels te kennen. Iemand vertelde me 'Het belangrijkste is dat je moet begrijpen dat bomen niet kunnen lezen. Ze groeien dus niet zoals de praktische tekening in het snoeihandboek. Je moet dus de snoeiprincipes leren kennen niet de tekening bekijken'
Nog een belangrijk aandachtspunt sommige planten zijn niet of niet altijd zelfbestuivend en vergen het aanplanten van bestuivers (onder meer appel, peer, pruim, kers, okkernoten,...) maar daar bestaan eenvoudige bestuivingstabellen voor. Indien je toch twijfelt, kan de boomkweker je helpen. Kleinfruit is zowiezo zelfbestuivend (op kiwibessen na).
Veel werk
Vervang een stuk gazon door een pluktuin vol fruit, en je zult snel vaststellen dat een fruittuin minder tijd vergt dan het wekelijkse grasmaaien. Veel planten vergen minder dan een kwartier aandacht per jaar per plant (aalbes, blauwe bes, kruisbes, framboos), zonder het oogsten mee te tellen, maar dat is niet direct werk volgens mij.
Als je écht veel werk wilt hebben in jouw tuin, leg dan een moestuin aan. Als je wilt oogsten uit je tuin vanuit je luie zetel, plant dan fruit aan.
Lelijk fruit
Keert je maag om wanneer je terugdenkt aan de miezerige appels van nonkel Sjarel, vol schurftplekken en rotte plekken? Of heb je een trauma opgelopen toen je een wormpje in de frambozen van tante Jenny zag rondkruipen?
Vind je dat die blinkende appels uit de supermarkt er appetijtelijker uitzien? Je beseft toch dat boer Teun heel wat chemische bestrijdingsmiddelen aanwendt om die appels en peren zo te laten blinken? Wist je dat veel rassen ook op kleur en grootte worden geselecteerd, zodat je in de winkel appels krijgt voorgeschoteld alsof ze geproduceerd zijn op een draaibank en daarna keurig geverfd/gelakt? Dat garandeert nog geen goede smaak...
Het zijn vooral appels en peren die er minder steriel uitzien bij eigen kweek. Maar zelfs dat kan je ten dele voorkomen door correct te snoeien en de juiste (ziekteresistente) rassen aan te wenden in je tuin. Als algemene regel moet je de appel- en perenrassen die je in de winkel vindt niet aanplanten. Die rassen zijn of wel niet geschikt voor ons klimaat of alleen in stand te houden door veelvoudig sproeien. Als je oude, ziekteresistente rassen aanschaft kan je ook zonder sproeien (redelijk) goed uitziend fruit bekomen.
Is dat wel even lekker als het fruit in de winkel?
Als je alleen mango, papaya en doerians lust, moet je geen fruit in je tuin zetten, maar je fruit blijven kopen in de supermarkt (of voor die Doerian naar Thailand vliegen).
Voor minder exotisch fruit geldt dat fruit dat bij volle rijping wordt geplukt op zijn best is. Vaak is het fruit dat je in de winkel aankoopt een ietsje vroeger geplukt en artificieel nagerijpt (met ethyleengas). Proef eens een verse pruim, rijp van de boom en stel uw oordeel bij.
Bij commercieel fruit zijn de houdbaarheid en transporteerbaarheid belangrijke criteria bij de rasselectie. In onze tuinen zijn vooral smaak en ziekteresistentie van tel. Je hoort mij niet klagen over mijn eerste appeloogst (drie rassen, die alle drie uitstekend smaken).
Nog niet overtuigd? Eén van mijn aardbeirassen ('Lambada') overtreft de courante commerciële rassen in smaaktesten bij het publiek. Maar de aardbeien zien er wat minder mooi uit qua vorm, zijn iets zachter en minder lang houdbaar. De planten zijn ook iets minder productief. Dus wordt dit ras weinig of niet geteeld in de commerciële tuinbouw, en zo kan je dus aardbeien kweken in je tuin die lekkerder zijn dan de aardbeien die je in de winkel vindt.
Geen plaats
Frambozen, blauwbessen en aardbeien kan je in een (ruime) pot kweken. Voor het meeste kleinfruit volstaat 1-2 m² per plant. Ik pluk nu al bijna twee maanden 300-500gr herfstframbozen per dag van een haag van 6 m frambozen. Een blauwbes levert per struik tot 5 kg blauwbessen per jaar. Een druivelaar kan je langs een paal of tegen een muur laten opklimmen en geeft je na enkele jaren 5-10 kg druiven . Je vindt dus waarschijnlijk wel een plaatsje. Zo heb ik mijn (laagstam)fruitbomen als haag aangeplant.
Een hoogstamboom vergt wat meer plaats. Maar is een sierboom nu echt zoveel mooier?
Is dat niet lelijk, net zoals een moestuin?
Een moestuin hoeft niet lelijk te zijn. Ze zijn vaak zelfs erg mooi, vooral tijdens het seizoen. Maar een fruittuin is zo goed als altijd mooi.
Schoonheid is subjectief, maar er zijn maar weinig bomen die de schoonheid van een fruitboom overtreffen: mooie bloesems in het voorjaar en ook het fruit is daarna een lust voor het oog. Ook een notelaar vormt op termijn een prachtige boom in uw tuin.
Blauwbessen vormen mooie struiken, met een opvallende bladverkleuring in de herfst (er bestaan ook enkele wintergroene rassen). Druiven, frambozen en bramen zijn bij een correcte snoei ook als plant een lust voor het oog. Aalbessen, zwarte bessen en kruisbessen ogen minder mooi, maar kan je uit het zicht planten.
Rot fruit is vuil en stinkt
Indien je het fruit niet plukt, valt het van de boom. En wanneer je het dan niet opruimt, gaat het rotten en stinken. En wespen aantrekken. Dus je moet wel een beetje discipline aan de dag leggen, en het niet laten rotten. Alhoewel, rottend fruit trekt niet alleen wespen, maar ook vlinders aan (vooral aurealia's)
Niet zo lang geleden raadde iemand het aanplanten van een notelaar af omdat het een vuile boom is: de noten vallen zowaar op de grond, samen met rottende schillen. Ik maak daar geen probleem van: ik raap de noten op en rij nadien er met het grasmachine overheen. Weg vuil.
Fruitbomen verliezen hun bladeren, maar dat doen alle bomen. Als dat écht een probleem is kan je nog altijd opteren voor een plastieken palmboom. Maar vergeet niet dat de bomen van je buurman ook hun bladeren zullen blijven verliezen, en dat deze ook in jouw tuin zullen neerdwarrelen.
Is dat niet duur?
Neen. De meeste fruitplanten zijn niet duur. Vooral niet wanneer je ze niet in een pot aankoopt in het nabije tuincentrum maar bij een boomkweker of een specialist met blote wortel, zoals het eigenlijk hoort.
Kijk ook eens naar de prijs van kleinfruit in de winkel. Bij kleinfruit overtreft de winkelwaarde van de oogst van het tweede jaar na aanplanten al lang de aankoopprijs van je plantgoed.
Ga ik niet veel te veel fruit hebben?
Dat hangt af van hoeveel je aanplant. En niets belet je om je overschotten in te vriezen, sap van te persen (of te laten persen), er confituur van te maken, de buurvrouw er een plezier mee te doen,... Desnoods bak je er een taart mee of geef je de overschot aan de kippen.
Mijn motto : liever teveel dan te weinig.
Wat raad je dan aan om te beginnen?
De hamvraag is natuurlijk, welk fruit lust je graag? Mijn pleidooi is net tonen dat een groot deel van het fruit niet zo moeilijk te kweken is. Maar als je nog twijfelt : om te falen in de kweek van frambozen, bramen, aalbessen en kruisbessen moet je een speciaal talent hebben, de verzorging kost bovendien amper tijd. .
Informeer je alvorens plantgoed aan te schaffen, en koop je planten liever bij een boomkwekerij dan in een plantencentrum, zo heb je meer kans op vakkundig advies. Daar vind je ook de juiste, ziekteresistente rassen zodat je jaren van je plantgoed kan genieten.
Wil je nog wat meer info? Bezoek deze site, je vindt er een schat aan informatie over alle mogelijke fruitsoorten en de teelt.
Zelf heb ik het leeuwendeel van mijn fruitbomen hier gekocht en dit is een uitstekend adres voor kleinfruit. Beiden hebben ze een catalogus vol nuttig advies.... Zelf probeer ik op termijn zowel alle fruitboomrassen als kleinfruitrassen te beschrijven, maar dat gaat nog wel even duren alvorens ik daar klaar mee ben). En zolang wil je toch niet wachten? De winter staat voor de deur. Het ideale moment om er mee van start te gaan.
Waarom nu deze tekst? 'De meeste vaste bloglezers ga ik niet moeten overtuigen van het genot van fruit in de tuin. Maar er zijn hier ook wel wat toevallige passanten ...Ik stel in mijn omgeving vaak vast dat heel wat mensen twijfelen aan het planten van fruit in hun tuin, omdat ze niet weten hoe dat moet, omdat het veel werk is,... Voilà
| Deze foto nog eens opnieuw opgerakeld... Bonte verzameling bessen uit de fruitberg in juli. |
Fruit kweken is moeilijk
Neen, absoluut niet. Sommige fruitsoorten zijn veeleisend qua standplaats (voldoende zon, niet te nat, zuur of kalkrijke bodem,..) of vergen wat snoeiwerk om een uitbundige oogst op te leveren, maar in principe zijn de meeste fruitsoorten vrij eenvoudig te kweken, en dat snoeien is lang niet altijd even kritiek. Er is altijd wel een vrucht die het goed doet in jouw tuin of op jouw terras.
- Er bestaan ook fruit dat in de schaduw redelijk goed gedijt. Vooral aalbessen, kruisbessen, bramen, en frambozen doen het uitstekend met een beperkte hoeveelheid zonlicht.
- De meeste fruitplanten (en dan vooral fruitbomen) houden absoluut niet van een drassige, waterzieke grond. Dat probleem moet je oplossen voor je gaat planten, anders ga je weinig plezier beleven aan die boompjes.
- Exotische fruitsoorten vergen wat meer ervaring om ze de eerste jaren door de koude winters te loodsen. Ze stellen vaak ook hogere eisen aan hun standplaats (véél zon én beschutting).
En dat snoeien, dat is en blijft meestal vrij eenvoudig, het is alleen moeilijk om het eenvoudig uit te leggen op papier. Een korte praktische snoeicursus (die zowat overal te lande wordt georganiseerd door onder meer Velt) stelt je veel sneller in staat de basisregels te kennen. Iemand vertelde me 'Het belangrijkste is dat je moet begrijpen dat bomen niet kunnen lezen. Ze groeien dus niet zoals de praktische tekening in het snoeihandboek. Je moet dus de snoeiprincipes leren kennen niet de tekening bekijken'
Nog een belangrijk aandachtspunt sommige planten zijn niet of niet altijd zelfbestuivend en vergen het aanplanten van bestuivers (onder meer appel, peer, pruim, kers, okkernoten,...) maar daar bestaan eenvoudige bestuivingstabellen voor. Indien je toch twijfelt, kan de boomkweker je helpen. Kleinfruit is zowiezo zelfbestuivend (op kiwibessen na).
Veel werk
Vervang een stuk gazon door een pluktuin vol fruit, en je zult snel vaststellen dat een fruittuin minder tijd vergt dan het wekelijkse grasmaaien. Veel planten vergen minder dan een kwartier aandacht per jaar per plant (aalbes, blauwe bes, kruisbes, framboos), zonder het oogsten mee te tellen, maar dat is niet direct werk volgens mij.
Als je écht veel werk wilt hebben in jouw tuin, leg dan een moestuin aan. Als je wilt oogsten uit je tuin vanuit je luie zetel, plant dan fruit aan.
Lelijk fruit
Keert je maag om wanneer je terugdenkt aan de miezerige appels van nonkel Sjarel, vol schurftplekken en rotte plekken? Of heb je een trauma opgelopen toen je een wormpje in de frambozen van tante Jenny zag rondkruipen?
Vind je dat die blinkende appels uit de supermarkt er appetijtelijker uitzien? Je beseft toch dat boer Teun heel wat chemische bestrijdingsmiddelen aanwendt om die appels en peren zo te laten blinken? Wist je dat veel rassen ook op kleur en grootte worden geselecteerd, zodat je in de winkel appels krijgt voorgeschoteld alsof ze geproduceerd zijn op een draaibank en daarna keurig geverfd/gelakt? Dat garandeert nog geen goede smaak...
Het zijn vooral appels en peren die er minder steriel uitzien bij eigen kweek. Maar zelfs dat kan je ten dele voorkomen door correct te snoeien en de juiste (ziekteresistente) rassen aan te wenden in je tuin. Als algemene regel moet je de appel- en perenrassen die je in de winkel vindt niet aanplanten. Die rassen zijn of wel niet geschikt voor ons klimaat of alleen in stand te houden door veelvoudig sproeien. Als je oude, ziekteresistente rassen aanschaft kan je ook zonder sproeien (redelijk) goed uitziend fruit bekomen.
Is dat wel even lekker als het fruit in de winkel?
Als je alleen mango, papaya en doerians lust, moet je geen fruit in je tuin zetten, maar je fruit blijven kopen in de supermarkt (of voor die Doerian naar Thailand vliegen).
Voor minder exotisch fruit geldt dat fruit dat bij volle rijping wordt geplukt op zijn best is. Vaak is het fruit dat je in de winkel aankoopt een ietsje vroeger geplukt en artificieel nagerijpt (met ethyleengas). Proef eens een verse pruim, rijp van de boom en stel uw oordeel bij.
Bij commercieel fruit zijn de houdbaarheid en transporteerbaarheid belangrijke criteria bij de rasselectie. In onze tuinen zijn vooral smaak en ziekteresistentie van tel. Je hoort mij niet klagen over mijn eerste appeloogst (drie rassen, die alle drie uitstekend smaken).
Nog niet overtuigd? Eén van mijn aardbeirassen ('Lambada') overtreft de courante commerciële rassen in smaaktesten bij het publiek. Maar de aardbeien zien er wat minder mooi uit qua vorm, zijn iets zachter en minder lang houdbaar. De planten zijn ook iets minder productief. Dus wordt dit ras weinig of niet geteeld in de commerciële tuinbouw, en zo kan je dus aardbeien kweken in je tuin die lekkerder zijn dan de aardbeien die je in de winkel vindt.
Geen plaats
Frambozen, blauwbessen en aardbeien kan je in een (ruime) pot kweken. Voor het meeste kleinfruit volstaat 1-2 m² per plant. Ik pluk nu al bijna twee maanden 300-500gr herfstframbozen per dag van een haag van 6 m frambozen. Een blauwbes levert per struik tot 5 kg blauwbessen per jaar. Een druivelaar kan je langs een paal of tegen een muur laten opklimmen en geeft je na enkele jaren 5-10 kg druiven . Je vindt dus waarschijnlijk wel een plaatsje. Zo heb ik mijn (laagstam)fruitbomen als haag aangeplant.
Een hoogstamboom vergt wat meer plaats. Maar is een sierboom nu echt zoveel mooier?
Is dat niet lelijk, net zoals een moestuin?
Een moestuin hoeft niet lelijk te zijn. Ze zijn vaak zelfs erg mooi, vooral tijdens het seizoen. Maar een fruittuin is zo goed als altijd mooi.
Schoonheid is subjectief, maar er zijn maar weinig bomen die de schoonheid van een fruitboom overtreffen: mooie bloesems in het voorjaar en ook het fruit is daarna een lust voor het oog. Ook een notelaar vormt op termijn een prachtige boom in uw tuin.
Blauwbessen vormen mooie struiken, met een opvallende bladverkleuring in de herfst (er bestaan ook enkele wintergroene rassen). Druiven, frambozen en bramen zijn bij een correcte snoei ook als plant een lust voor het oog. Aalbessen, zwarte bessen en kruisbessen ogen minder mooi, maar kan je uit het zicht planten.
| Braambes in bloei |
Rot fruit is vuil en stinkt
Indien je het fruit niet plukt, valt het van de boom. En wanneer je het dan niet opruimt, gaat het rotten en stinken. En wespen aantrekken. Dus je moet wel een beetje discipline aan de dag leggen, en het niet laten rotten. Alhoewel, rottend fruit trekt niet alleen wespen, maar ook vlinders aan (vooral aurealia's)
Niet zo lang geleden raadde iemand het aanplanten van een notelaar af omdat het een vuile boom is: de noten vallen zowaar op de grond, samen met rottende schillen. Ik maak daar geen probleem van: ik raap de noten op en rij nadien er met het grasmachine overheen. Weg vuil.
Fruitbomen verliezen hun bladeren, maar dat doen alle bomen. Als dat écht een probleem is kan je nog altijd opteren voor een plastieken palmboom. Maar vergeet niet dat de bomen van je buurman ook hun bladeren zullen blijven verliezen, en dat deze ook in jouw tuin zullen neerdwarrelen.
Is dat niet duur?
Neen. De meeste fruitplanten zijn niet duur. Vooral niet wanneer je ze niet in een pot aankoopt in het nabije tuincentrum maar bij een boomkweker of een specialist met blote wortel, zoals het eigenlijk hoort.
Kijk ook eens naar de prijs van kleinfruit in de winkel. Bij kleinfruit overtreft de winkelwaarde van de oogst van het tweede jaar na aanplanten al lang de aankoopprijs van je plantgoed.
Ga ik niet veel te veel fruit hebben?
Dat hangt af van hoeveel je aanplant. En niets belet je om je overschotten in te vriezen, sap van te persen (of te laten persen), er confituur van te maken, de buurvrouw er een plezier mee te doen,... Desnoods bak je er een taart mee of geef je de overschot aan de kippen.
Mijn motto : liever teveel dan te weinig.
Wat raad je dan aan om te beginnen?
De hamvraag is natuurlijk, welk fruit lust je graag? Mijn pleidooi is net tonen dat een groot deel van het fruit niet zo moeilijk te kweken is. Maar als je nog twijfelt : om te falen in de kweek van frambozen, bramen, aalbessen en kruisbessen moet je een speciaal talent hebben, de verzorging kost bovendien amper tijd. .
Informeer je alvorens plantgoed aan te schaffen, en koop je planten liever bij een boomkwekerij dan in een plantencentrum, zo heb je meer kans op vakkundig advies. Daar vind je ook de juiste, ziekteresistente rassen zodat je jaren van je plantgoed kan genieten.
Wil je nog wat meer info? Bezoek deze site, je vindt er een schat aan informatie over alle mogelijke fruitsoorten en de teelt.
Zelf heb ik het leeuwendeel van mijn fruitbomen hier gekocht en dit is een uitstekend adres voor kleinfruit. Beiden hebben ze een catalogus vol nuttig advies.... Zelf probeer ik op termijn zowel alle fruitboomrassen als kleinfruitrassen te beschrijven, maar dat gaat nog wel even duren alvorens ik daar klaar mee ben). En zolang wil je toch niet wachten? De winter staat voor de deur. Het ideale moment om er mee van start te gaan.
Waarom nu deze tekst? 'De meeste vaste bloglezers ga ik niet moeten overtuigen van het genot van fruit in de tuin. Maar er zijn hier ook wel wat toevallige passanten ...Ik stel in mijn omgeving vaak vast dat heel wat mensen twijfelen aan het planten van fruit in hun tuin, omdat ze niet weten hoe dat moet, omdat het veel werk is,... Voilà
Saturday, 22 September 2012
Herfst in de fruitberg
Het is herfst. Veel dieren en planten beginnen zich op te maken voor hun grote winterslaap.
De oogst in de Fruitberg begint nu sterk terug te lopen. Ik pluk nu al een maand dagelijks 300 tot 500gr herfstframbozen (van 6 meter frambozenhaag) en er hangen nog enkele blauwbessen aan de struiken (die nu mooi rood beginnen te kleuren (de bladeren, niet de bessen) ). Ik heb zonet de vruchten van mijn pruimelaar 'Prune de prince' geplukt, één van de laatste pruimenrassen (kleine zoete, droge vruchten). De zwaartekracht zorgt er voor dat we ook okkernoten kunnen beginnen rapen.
Wat ik de voorbije dagen ook ben beginnen eten... aalbessen. Eerlijk gezegd ben ik niet direct fan van rode aalbessen. Maar aangezien de mini-masjkes zo enthousiast waren ("Die staan ook bij Oma en we vinden dat zo lekker") plantte ik enkele planten in 2010. Op aanraden van de Proeftuin nam ik er ook een roze en witte aalbes bij, omdat die superieur zouden zijn op het vlak van smaak (wat zoeter).
Vorig jaar vielen die roze en witte aalbessen zó in de smaak bij de kinderen (en bij mij), dat ik de selectie deze winter gevoelig uitgebreide (na lang onderhandelen konden de mini-masjkes leven met vier witte én vier roze aalbesplanten). Daarmee bleven de rode bessen deze zomer quasi onaangetast hangen aan de struiken. Ik plukte zelf wel af en toe enkele trosjes, maar aangezien er steeds lekkerder fruit in de omgeving stond te lonken, bleef een behoorlijk deel van de oogst aan de planten hangen. En zoals al vaker aangegeven, we zijn niet direct 'confituurmakers'.
Die resterende aalbessen kleuren nu dieprood, en zagen er nog steeds smakelijk uit. En dat zijn ze ook, smakelijker dan een maand of twee maand geleden, toen ze zogezegd rijp waren. Ik oogst de aalbessen in de toekomst dus wat later (tenzij de kinderen ze opnieuw ontdekken).
Een tijd geleden vroeg iemand me of ik geen netten over mijn planten hing. Neen dus, voor één of andere redenen mijden de vogels mijn tuin (of toch de bessen-etende vogels). Die aalbessen hangen dus nog steeds aan de struiken en zijn dus niet leeggeroofd. Ik hoop over enkele jaren wel verplicht te zijn een net te hangen (als de bomen wat groter worden in mijn tuin?)
In ieder geval is er ten opzichte van de voorbije maanden sprake van een duidelijke verschraling van het aanbod. Maar dat zou alleen dit jaar zo mogen zijn. Vanaf volgend jaar oogst ik rond deze tijd ook braambessen en druiven. De twee doordragende aardbeirassen zullen ons tot eind september voorzien van aardbeien. En de vijgen zullen volgend jaar hopelijk opnieuw van de partij zijn. Voor kiwibessen, paw-paws en kaki's zullen we nog enkele jaren geduld moeten oefenen.
Vanaf volgend jaar oogst ik ook peren en appels in herfst. Maar deze passen niet direct in mijn concept 'snoeptuin'.
Niet dat ik nu uitkijk naar de herfst van 2013, maar ik zal dan in ieder geval langer meer kunnen oogsten in de tuin.
Maar ook dan eind oktober de oogst zowat stilvallen. Vanaf dan zal ik, zolang het niet vriest nog wat herfstframbozen plukken en ook late braambessen (vorig jaar tot midden december vruchten geplukt). Om dan na die eerste vorst weer helemaal vol goede moed aan een nieuw seizoen te kunnen starten...
De oogst in de Fruitberg begint nu sterk terug te lopen. Ik pluk nu al een maand dagelijks 300 tot 500gr herfstframbozen (van 6 meter frambozenhaag) en er hangen nog enkele blauwbessen aan de struiken (die nu mooi rood beginnen te kleuren (de bladeren, niet de bessen) ). Ik heb zonet de vruchten van mijn pruimelaar 'Prune de prince' geplukt, één van de laatste pruimenrassen (kleine zoete, droge vruchten). De zwaartekracht zorgt er voor dat we ook okkernoten kunnen beginnen rapen.
Wat ik de voorbije dagen ook ben beginnen eten... aalbessen. Eerlijk gezegd ben ik niet direct fan van rode aalbessen. Maar aangezien de mini-masjkes zo enthousiast waren ("Die staan ook bij Oma en we vinden dat zo lekker") plantte ik enkele planten in 2010. Op aanraden van de Proeftuin nam ik er ook een roze en witte aalbes bij, omdat die superieur zouden zijn op het vlak van smaak (wat zoeter).
Vorig jaar vielen die roze en witte aalbessen zó in de smaak bij de kinderen (en bij mij), dat ik de selectie deze winter gevoelig uitgebreide (na lang onderhandelen konden de mini-masjkes leven met vier witte én vier roze aalbesplanten). Daarmee bleven de rode bessen deze zomer quasi onaangetast hangen aan de struiken. Ik plukte zelf wel af en toe enkele trosjes, maar aangezien er steeds lekkerder fruit in de omgeving stond te lonken, bleef een behoorlijk deel van de oogst aan de planten hangen. En zoals al vaker aangegeven, we zijn niet direct 'confituurmakers'.
Die resterende aalbessen kleuren nu dieprood, en zagen er nog steeds smakelijk uit. En dat zijn ze ook, smakelijker dan een maand of twee maand geleden, toen ze zogezegd rijp waren. Ik oogst de aalbessen in de toekomst dus wat later (tenzij de kinderen ze opnieuw ontdekken).
Een tijd geleden vroeg iemand me of ik geen netten over mijn planten hing. Neen dus, voor één of andere redenen mijden de vogels mijn tuin (of toch de bessen-etende vogels). Die aalbessen hangen dus nog steeds aan de struiken en zijn dus niet leeggeroofd. Ik hoop over enkele jaren wel verplicht te zijn een net te hangen (als de bomen wat groter worden in mijn tuin?)
In ieder geval is er ten opzichte van de voorbije maanden sprake van een duidelijke verschraling van het aanbod. Maar dat zou alleen dit jaar zo mogen zijn. Vanaf volgend jaar oogst ik rond deze tijd ook braambessen en druiven. De twee doordragende aardbeirassen zullen ons tot eind september voorzien van aardbeien. En de vijgen zullen volgend jaar hopelijk opnieuw van de partij zijn. Voor kiwibessen, paw-paws en kaki's zullen we nog enkele jaren geduld moeten oefenen.
| Roodkleurende blauwbes (wordt uiteindelijk vuurrood) |
Vanaf volgend jaar oogst ik ook peren en appels in herfst. Maar deze passen niet direct in mijn concept 'snoeptuin'.
Niet dat ik nu uitkijk naar de herfst van 2013, maar ik zal dan in ieder geval langer meer kunnen oogsten in de tuin.
Maar ook dan eind oktober de oogst zowat stilvallen. Vanaf dan zal ik, zolang het niet vriest nog wat herfstframbozen plukken en ook late braambessen (vorig jaar tot midden december vruchten geplukt). Om dan na die eerste vorst weer helemaal vol goede moed aan een nieuw seizoen te kunnen starten...
| Himbotop-fabriek in volle productie. Als het weer meezit heb ik nog minstens twee maanden vruchten op deze plant. |
Tuesday, 4 September 2012
Exotisch fruit
Na meerdere zachte winters waren vele tuiniers stoutmoediger geworden in de beplanting van hun tuin. Vijgenbomen, olijfbomen, pseudo-winterharde bananen, granaatappelaars, exotische varens,... werden een deel van ons straatbeeld. Alsof velen onder ons het broeikast-effect enthousiast verwelkomen.
De twee laatste winters hebben velen met de neus op de feiten geduwd : het koninkrijk der Belgen is geen subtropisch vakantieoord, het kan hier nog steeds flink koud zijn in de winter. Terwijl de winter van 2010 het kaf van het koren leek te scheiden, werd ook het koren tijdens de stress-test van februari finaal en meedogenloos diepgevroren.
Ik heb zelf ook een aantal exotische fruitbomen aangekocht die deze winter overleefd hebben in de zonet afgebroken veranda. Zonet afgebroken wil dus ook zeggen, volgend jaar niet meer beschikbaar. Maar als alles verloopt zoals gepland, zijn de aangekochte exoten voldoende winterhard voor onze contreien. Als ze onvoldoende winterhard blijken te zijn, vriezen ze dood en vervang ik ze door andere planten.
Zo heb ik me 3 Paw-paws aangeschaft. Paw-Paws zijn alleen qua naam en voorkomen exotisch, want ze groeien vrij noordelijk in de Verenigde Staten en kunnen temperaturen tot -30°C verdragen. De planten lopen ook erg laat uit (begin mei), wat een bijkomende bescherming vormt. Ik heb de vruchten nog nooit gegeten maar lees hier en daar dat ze overheerlijk zijn: banaan-mango met een vleugje vanille, klinkt te goed om waar te zijn, niet? De vrucht wordt niet verkocht in de winkel vanwege de beperkte houdbaarheid.
Ik hoop over een kleine 5 jaar zelf te kunnen oordelen. Aangezien jonge planten niet goed tegen UV-stralen kunnen, hou ik de planten nog wat uit de zon, in een pot. Dat beschermt ze ook tegen de woelmuizen. Het zijn niet de eenvoudigste planten, vrij duur in aanschaf voor (heel) weinig boom, blijkbaar zijn de planten moeilijk te enten en te verplanten. De planten zijn hier toch al behoorlijk gegroeid. Na enkele jaren zouden ze sneller beginnen groeien, en uiteindelijk 4 tot 5 m hoog moeten worden. We zullen wel zien, denk ik dan.
Ook heb ik me één persimoen (Diospyros virginana), één kakipruim (Diospyros lotus) en twee kaki's (Diospyros kaki 'Dunaj' en 'Tipo') aangeschaft. Ook deze planten overleven als volwassen planten temperaturen van < -20 °C. Om op veilig te spelen, ga ik ze pas volgend voorjaar pas uitplanten in de tuin. Ik heb tot nu toe weinig positieve commentaren gelezen over de smaak van de vruchten, maar dat zal de toekomst uitwijzen. In het ergste geval lusten de kippen ze wel. Of de compostwormen. En aangezien het fruit aan de boom blijft rijpen tot in het putje van de winter, hebben we alvast enkele coole kerstbomen in onzen hof (kale bomen vol met oranje vruchten!). Het blad van de boompjes is alvast zeer mooi, en de planten groeien erg enthousiast.
Drie jaar geleden heb ik een Ziziphus jujuba aangeschaft. Hij staat nog in pot maar ook hij zal zich volgend jaar moeten bewijzen in de tuin. Deze chinese dadel zou een vrucht geven die een beetje te vergelijken is met de dadel. Heeft nu al drie jaar gebloemd maar van vruchtzetting geen spoor. Duur plantje dat duidelijk - in het kader gebruik eens een eufemisme in je blog - niet de sterkste groeier is. Iedere winter denk ik dat hij kapotgevroren is, maar het plantje weet wel beter. Volgend jaar neem ik de proef op de som en plant ik hem uit in de tuin. Deze plant staat met stip op één in de lijst van miskopen vrees ik.
Verder plan(t) ik nog twee Nashi-peren, een sappige Japanse peer in de vorm van een appel. Enfin, zo worden ze toch meestal omschreven en aanbevolen. Ze zouden ook in de winkelrekken liggen, maar ik heb ze nog nooit in de winkel zien liggen.
Een ietsje minder exotisch, eerder mediterraans, zijn de vijgenbomen. Zoals ik al heb verteld staan er drie vijgelaars in grote containers (en die groeien nu als een speer). Ik heb nog eens drie andere vijgenbomen die ik einde deze winter (na Pasen) in volle grond ga uitplanten. Waarom 6 vijgelaars? Omdat ik de vruchten lekker vind en de bomen zeer mooi.
De twee laatste winters hebben velen met de neus op de feiten geduwd : het koninkrijk der Belgen is geen subtropisch vakantieoord, het kan hier nog steeds flink koud zijn in de winter. Terwijl de winter van 2010 het kaf van het koren leek te scheiden, werd ook het koren tijdens de stress-test van februari finaal en meedogenloos diepgevroren.
Ik heb zelf ook een aantal exotische fruitbomen aangekocht die deze winter overleefd hebben in de zonet afgebroken veranda. Zonet afgebroken wil dus ook zeggen, volgend jaar niet meer beschikbaar. Maar als alles verloopt zoals gepland, zijn de aangekochte exoten voldoende winterhard voor onze contreien. Als ze onvoldoende winterhard blijken te zijn, vriezen ze dood en vervang ik ze door andere planten.
Zo heb ik me 3 Paw-paws aangeschaft. Paw-Paws zijn alleen qua naam en voorkomen exotisch, want ze groeien vrij noordelijk in de Verenigde Staten en kunnen temperaturen tot -30°C verdragen. De planten lopen ook erg laat uit (begin mei), wat een bijkomende bescherming vormt. Ik heb de vruchten nog nooit gegeten maar lees hier en daar dat ze overheerlijk zijn: banaan-mango met een vleugje vanille, klinkt te goed om waar te zijn, niet? De vrucht wordt niet verkocht in de winkel vanwege de beperkte houdbaarheid.
| Paw-Paw. 20 cm gegroeid dit jaar, en dus verdubbeld. |
Ik hoop over een kleine 5 jaar zelf te kunnen oordelen. Aangezien jonge planten niet goed tegen UV-stralen kunnen, hou ik de planten nog wat uit de zon, in een pot. Dat beschermt ze ook tegen de woelmuizen. Het zijn niet de eenvoudigste planten, vrij duur in aanschaf voor (heel) weinig boom, blijkbaar zijn de planten moeilijk te enten en te verplanten. De planten zijn hier toch al behoorlijk gegroeid. Na enkele jaren zouden ze sneller beginnen groeien, en uiteindelijk 4 tot 5 m hoog moeten worden. We zullen wel zien, denk ik dan.
| Perismoen (Diospyos virginana) |
Ook heb ik me één persimoen (Diospyros virginana), één kakipruim (Diospyros lotus) en twee kaki's (Diospyros kaki 'Dunaj' en 'Tipo') aangeschaft. Ook deze planten overleven als volwassen planten temperaturen van < -20 °C. Om op veilig te spelen, ga ik ze pas volgend voorjaar pas uitplanten in de tuin. Ik heb tot nu toe weinig positieve commentaren gelezen over de smaak van de vruchten, maar dat zal de toekomst uitwijzen. In het ergste geval lusten de kippen ze wel. Of de compostwormen. En aangezien het fruit aan de boom blijft rijpen tot in het putje van de winter, hebben we alvast enkele coole kerstbomen in onzen hof (kale bomen vol met oranje vruchten!). Het blad van de boompjes is alvast zeer mooi, en de planten groeien erg enthousiast.
| Kaki 'Tipo' (Dysoporys kaki) |
| Ziziphus jujuba |
| Ziziphus. Dan toch vruchten dit jaar? |
Verder plan(t) ik nog twee Nashi-peren, een sappige Japanse peer in de vorm van een appel. Enfin, zo worden ze toch meestal omschreven en aanbevolen. Ze zouden ook in de winkelrekken liggen, maar ik heb ze nog nooit in de winkel zien liggen.
Een ietsje minder exotisch, eerder mediterraans, zijn de vijgenbomen. Zoals ik al heb verteld staan er drie vijgelaars in grote containers (en die groeien nu als een speer). Ik heb nog eens drie andere vijgenbomen die ik einde deze winter (na Pasen) in volle grond ga uitplanten. Waarom 6 vijgelaars? Omdat ik de vruchten lekker vind en de bomen zeer mooi.
| Flink opgeschoten vijg-in-pot. Zo stonden ze er een maand geleden bij |
Monday, 27 August 2012
Winterplannen
Vroeg? Ja. Eerlijk gezegd, ik kan het niet laten. Dat plannen is een beetje beroepsmisvorming. Alhoewel, in de privé-sfeer worden zo'n plannen vaak erg optimistich, op het dromen af...
Vroeg? Zeker. De fruitbomen die ik deze winter nog wil planten (een heuse hoogstamappelaar (Reinette Dubois) en een pruimelaar (Reine-Claude sanguine de Wismes)) heb ik besteld einde mei. Anders blijf ik twijfelen tussen de verschillende opties (een ander appelras, of toch beter een kersenboom?).
Verder moet ik ook nog twee Nashiperen, twee perzikbomen, 3 Paw-Paws en 4 Diospyros en een abrikoos planten. Als ik dan ook de stellingen voor mijn aardbeibakken heb afgewerkt, zou de fruittuin 'klaar' zijn en kan ik in de schaduw van mijn notenboom wachten op het fruit.
Maar... er is meer. Ik wil ook de rest van de tuin aanleggen, in totaal een 10-12 a grond, met enkele borders, ongeveer 150 m haag / houtkant, een bloemenweide, een schaduwtuin van 250 m² en zowaar een stuk gazon. En tenslotte staat er ook nog het bouwen van een geluidswerend scherm in de voortuin op de agenda.
U ziet het, werk genoeg voor deze winter. De buren gaan waarschijnlijk weer zich afvragen wat die gekke buurman nu weer aan 't bouwen is in de tuin.
Het aanleggen van een poel en het uitbreiden van de moestuin ga ik wijselijk een jaartje extra uitstellen... Ik ga deze winter namelijk ook nog een schouderoperatie moeten ondergaan en een maand lang mijn rechterarm niet kunnen gebruiken.
En U, heeft U grote plannen deze winter?
Vroeg? Zeker. De fruitbomen die ik deze winter nog wil planten (een heuse hoogstamappelaar (Reinette Dubois) en een pruimelaar (Reine-Claude sanguine de Wismes)) heb ik besteld einde mei. Anders blijf ik twijfelen tussen de verschillende opties (een ander appelras, of toch beter een kersenboom?).
Verder moet ik ook nog twee Nashiperen, twee perzikbomen, 3 Paw-Paws en 4 Diospyros en een abrikoos planten. Als ik dan ook de stellingen voor mijn aardbeibakken heb afgewerkt, zou de fruittuin 'klaar' zijn en kan ik in de schaduw van mijn notenboom wachten op het fruit.
Maar... er is meer. Ik wil ook de rest van de tuin aanleggen, in totaal een 10-12 a grond, met enkele borders, ongeveer 150 m haag / houtkant, een bloemenweide, een schaduwtuin van 250 m² en zowaar een stuk gazon. En tenslotte staat er ook nog het bouwen van een geluidswerend scherm in de voortuin op de agenda.
U ziet het, werk genoeg voor deze winter. De buren gaan waarschijnlijk weer zich afvragen wat die gekke buurman nu weer aan 't bouwen is in de tuin.
Het aanleggen van een poel en het uitbreiden van de moestuin ga ik wijselijk een jaartje extra uitstellen... Ik ga deze winter namelijk ook nog een schouderoperatie moeten ondergaan en een maand lang mijn rechterarm niet kunnen gebruiken.
En U, heeft U grote plannen deze winter?
Friday, 24 August 2012
Herfstframbozen - rasevaluatie
| 2 x Joan J - 2 x Himbotop - 2 x Autumn Bliss Geen rijpe bessen van Pokusa voorhanden op het moment van de foto |
De herfstframbozen produceren nu volop fruit.
'Autumn Bliss' smaakt het best. 'Himbotop' is erg goed, 'Joan J' is een ietsje melig van smaak.'Pokusa' is wat zuur en heeft relatief weinig frambozenaroma.
| Pokusa |
'Pokusa' vormt duidelijk de grootste bessen. De vruchten bestaan ook uit een beperkt aantal zeer grote vruchtdeeltjes.
De vruchten van 'Joan J' zijn kleiner (maar nog steeds zéér groot), direct gevolgd door 'Himbotop' terwijl de klassieke 'Autumn Bliss' het rijtje afsluit. De vruchten van 'Joan J' (laten vrij moeilijk los van de vruchtkern) en 'Pokusa' (vallen steevast uit mekaar bij het plukken) zijn het moeilijkst om te plukken. De vruchten van 'Himbotop' hangen op iets langere vruchttakken, minder 'verborgen' achter bladeren en zijn dus erg makkelijk te plukken.
'Himbotop' is ook het productiefste ras, de stokken zijn vrij lang (2 meter) en zijn overladen met vruchten. Het oog wil ook wat, en ook hier scoort 'Himbotop' het beste (kleur, homogeniteit).
'Joan J', 'Pokusa' en 'Autumn Bliss' kennen nu hun piek-productie. 'Himbotop' moet duidelijk nog op gang komen, ik schat dat het nog een kleine maand gaat duren vooral die planten hun piek bereiken.
Van deze vier herfstframbozen gaat mijn voorkeur uit naar 'Himbotop'. De plant groeit krachtig, is uitermate productief en heeft makkelijk te plukken, mooie grote bessen en bovenal een goede smaak.
Autumn Bliss is op dit ogenblik mijn tweede keuze, vanwege de goede smaak - alhoewel ik denk dat je beter beide rassen aanplant om de oogst te spreiden.
Dit is natuurlijk een voorlopige evaluatie, de volgende jaren zal ik deze evalulatie nog wel even bijsturen. Ik heb trouwens ook één van de (niet meer zo)MiniMasjkes gevraagd om ze te evalueren, maar zijn antwoord was "Voor mij telt alleen maar kwantiteit". Hij komt dus ook bij 'Himbotop' uit.
Ik had nog een vijfde ras herfstframbozen. Na twee jaar aanmodderen heb ik dit week-end de resterende planten van herfstframboos 'Polka' verwijderd. Overal lees ik erg positieve commentaar over deze plant, maar ik vrees dat mijn grond te zwaar is voor dit ras.
Ze worden vervangen door 'Octavia', een late zomerframboos (juli) die het 'gat ' tussen zomer en herfst-frambozen zou moeten dichten. Zoniet zit ik 2-3 weken zonder frambozen.
Ik heb op enkele frambozen last van vraatsporen van jonge wantsen, die zich in grote getale tegoed doen aan mijn rijpe frambozen. Of beter, deden, omdat onze kuikens ze zonet met veel smaak hebben geliquideerd.
| Vraatsporen van wantsen of een framboos |
Friday, 20 July 2012
Druiven
Vandaag eindelijk de tijd vrijgemaakt om het liersysteem voor de druiven af te werken. Deze vrij recente manier van geleiding in de vorm van een V-haag werd geïntroduceerd in de druiventeelt, maar ondertussen zie je hier in de streek ook boomgaarden - zowel appels als peren - opgekweekt aan een liersysteem (lyre).
Zo'n opbouw zou een betere vruchtkwaliteit opleveren dan de klassieke, traditionele leisystemen. Voor druiventeelt is er nog een bijkomend voordeel: de druiventrossen hangen buiten de spandraden en worden dus niet gekwetst door de spandraden. Het was Fruitlent die me op deze teeltwijze wees, waarvoor dank.
Door het lezen van al die voordelen ben ik dus zelf ook aan de slag gegaan. In het vroege voorjaar had ik de houten constructie al gezet, maar voor het aanbrengen van de spankabels had ik nog geen tijd gehad.
Ik laat de druivelaars nu nog enkele weken groeien, daarna starten we met het snoeien.
Wat me opvalt is dat één rij van druivelaars een stuk minder gezond opgroeit. Ik heb de planten ondertussen bemest en ook wat kalium toegevoegd, maar de planten groeien beduidend minder dan de planten van de andere rij. Aangezien er in deze rij planten van drie leveranciers staan, is het vrij onwaarschijnlijk dat de oorzaak daar te zoeken valt.
En dat door die warmte ook de kiwi en kiwibessen eindelijk beginnen te groeien, want die hebben dit jaar nog niet direct progressie gemaakt. Maar wat niet is kan nog komen...
| Kiwi en Kiwibessen pergola, weinig groei te bespeuren |
En om helemaal stoutmoedig te zijn: misschien rijpen er nog wel wat vijgen af deze herfst.
| Toch wel véél kabels zo |
Tuesday, 3 July 2012
Monday, 2 July 2012
Opendeurdag
Vandaag voor de eerste keer van mijn tuin kunnen genieten zoals ik dat voor ogen had toen ik er vorig jaar aan begon: door de tuin lopen en links en rechts bessen kunnen plukken, een verse fruitsalade à la carte samenstellen in een tuin vol oogstrijpe bessen.
Een eerste rijpe braambes 'Helen' schreeuwde om aandacht (enfin, zo heb ik dat toch geïnterpreteerd), een Taybes en enkele Bosyonbessen, enkele zwarte frambozen (ik kan de smaak nog steeds niet thuis brengen, maar ik ben bereid morgen nogmaals te proeven, allemaal in het belang van de informatieverstrekking). Verder ook zwarte bessen (die nu echt goed rijp zijn en dan wat zachter smaken), enkele trosjes rode bessen, een twintigtal frambozen, een tiental bosaardbeitjes en een handvol blauwbessen.
Daarna nog even langs de kruisbessen gelopen. Kruisbessen zijn in heel het rijtje mijn absolute favoriet, omdat je eigenlijk twee soorten fruit aan je struik hebt : de eerste bessen die je plukt zijn lekker zuur, de laatste bessen zeemzoet.
En terwijl de oogst van kruisbessen op zijn einde loopt, zijn de witte aalbessen bijna rijp. En daarna volgen nog wat andere bessen .
Een foto? Niet de tijd genomen om er een fotoke van te maken. Maar ik kan jullie wel vertellen dat ik genoten heb, mijn buikje lekker rond (of moet ik zeggen 'nog ronder') gegeten.
Wil je ook nog wat bessen in je tuin plaatsen, en heb je nog wat twijfels betreffende jouw keuze, kan je dit week-end terecht tijdens de opendeurdagen van de proeftuin te Zomergem. Je kan er niet alleen terecht voor informatie, advies en een rondleiding, maar je kan er ook de verschillende bessen proeven, zodat je een keuze kan proberen te maken tussen het wel erg ruime aanbod.
Niet dat je hier niet welkom bent (verre van), maar de tuin is hier nog vrij jong, en dus volgens mij niet echt interessant.
Een eerste rijpe braambes 'Helen' schreeuwde om aandacht (enfin, zo heb ik dat toch geïnterpreteerd), een Taybes en enkele Bosyonbessen, enkele zwarte frambozen (ik kan de smaak nog steeds niet thuis brengen, maar ik ben bereid morgen nogmaals te proeven, allemaal in het belang van de informatieverstrekking). Verder ook zwarte bessen (die nu echt goed rijp zijn en dan wat zachter smaken), enkele trosjes rode bessen, een twintigtal frambozen, een tiental bosaardbeitjes en een handvol blauwbessen.
Daarna nog even langs de kruisbessen gelopen. Kruisbessen zijn in heel het rijtje mijn absolute favoriet, omdat je eigenlijk twee soorten fruit aan je struik hebt : de eerste bessen die je plukt zijn lekker zuur, de laatste bessen zeemzoet.
En terwijl de oogst van kruisbessen op zijn einde loopt, zijn de witte aalbessen bijna rijp. En daarna volgen nog wat andere bessen .
Een foto? Niet de tijd genomen om er een fotoke van te maken. Maar ik kan jullie wel vertellen dat ik genoten heb, mijn buikje lekker rond (of moet ik zeggen 'nog ronder') gegeten.
Wil je ook nog wat bessen in je tuin plaatsen, en heb je nog wat twijfels betreffende jouw keuze, kan je dit week-end terecht tijdens de opendeurdagen van de proeftuin te Zomergem. Je kan er niet alleen terecht voor informatie, advies en een rondleiding, maar je kan er ook de verschillende bessen proeven, zodat je een keuze kan proberen te maken tussen het wel erg ruime aanbod.
Niet dat je hier niet welkom bent (verre van), maar de tuin is hier nog vrij jong, en dus volgens mij niet echt interessant.
Sunday, 1 July 2012
De Line-Up
Niet minder dan vijf verdachten werden vandaag voorgeleid.
| Taybes, Boysonbes, Tulameen, Glen Doll, Zwarte Framboos |
Een foto om de grootte van de Taybes duidelijk te maken (en dit was zeker niet de grootste bes aan de struik). Er zit in de (na)smaak een hint bloedappelsien. Bij het plukken van de bes ontdek je meteen waarom ze, ondanks de uitstekende smaak, niet in de versmarkt te verkrijgen is : de bessen zijn zeer zacht, en laten moeilijk los van bloemkroon. Maar in ieder geval een absolute aanrader voor thuis.
De Boysonbes, een andere braamboos (kruising framboos x braambes), smaakt meer als een braam, friszuur. Indien ik tussen beide bessen moest kiezen, zou ik resoluut voor de Taybes kiezen.
Tulameen is een zeer frequent aangeplante framboos in de commerciële teelt, met een typische konische vorm. Wanneer je frambozen koopt in de fruithandel, is de kans groot dat het Tulameen frambozen zijn. De opbrengst is goed, de vruchten zijn groot, vast en hebben een zeer hoog suikergehalte. De plant maakt ook zeer vlot nieuwe stokken aan.
Glen Doll was enkele jaren geleden één van de vele uitdagers van Tulameen, maar lijkt het strijdtoneel al te hebben verlaten. Ze zou nochtans dubbel zo productief zijn als Tulameen, en het suikergehalte van Tulameen benaderen. De bessen aan deze plant zijn homogeen qua vorm en smaken uitstekend.
De laatste is de rij is de zwarte framboos. Eindelijk enkele rijpe bessen kunnen plukken. Ik vind hem best lekker, met een speciale, beetje kruidenachtige nasmaak (maar kan het nog niet goed thuisbrengen). Ze mag dus blijven. Enfin de plant, want de bes is samen met de andere bessen al lang opgegeten.
Sunday, 10 June 2012
Bijna ...
Vorige week heb ik al gemeld dat de eerste mei-en junibessen rijp waren. Terwijl de meibes (Lonicera edulis, blauwe honingbes) best lekker is, is de junibes (Lonicera caerulea) erg zuur (zoals een kriek).
De eerste bosaardbeitjes zijn rijp. Veel stelt zo'n vruchtje niet voor, maar 't is wel lekker.
Daarom heb ik deze week dan ook échte aardbeiplanten besteld. In totaal 54 plantjes van 9 verschillende rassen, geen flauw idee of dat 'voldoende' zal zijn. Ik ben niet van plan al die rassen te behouden, alleen de lekkerste en gezondst groeiende zullen op termijn een plaats in mijn tuin verdienen.Vanaf volgende week krijgen ze allemaal een kans om zichzelf te bewijzen.
Gisteren de eerste kruisbes van het seizoen gegeten. Ik ben absoluut fan van deze knapperige zure bessen, maar ook de mini-Masjes zijn er dol op.
Om het helemaal compleet te maken zowaar ook de eerste (herfst)framboos gegeten, 'Joan J'.
'Joan J' is één van de lekkerste rassen (van de acht)in mijn tuin. Deze vroege herfstframboos heeft bessen die ongeveer 30% groter zijn dan 'Autumn Bliss', ze zijn ook wat donkerder gekleurd. Het grote nadeel van 'Joan J' is dat de bessen erg snel overrijp worden aan de plant (je moet de plant dus quasi dagelijks plukken, maar dat vormt hier geen probleem).
Volgende week zijn ook de eerste aalbessen (rood/roze) en zwarte bessen rijp. Nu hangen ze nog, iets te flets gekleurd, aan de takken. De' witte aalbessen laten nog wat langer op zich wachten.
Verder zijn de meeste braambessen en braambozen vruchten aan 't vormen. Deze Taybes zal einde deze maand eetbaar zijn
De eerste bosaardbeitjes zijn rijp. Veel stelt zo'n vruchtje niet voor, maar 't is wel lekker.
Daarom heb ik deze week dan ook échte aardbeiplanten besteld. In totaal 54 plantjes van 9 verschillende rassen, geen flauw idee of dat 'voldoende' zal zijn. Ik ben niet van plan al die rassen te behouden, alleen de lekkerste en gezondst groeiende zullen op termijn een plaats in mijn tuin verdienen.Vanaf volgende week krijgen ze allemaal een kans om zichzelf te bewijzen.
Gisteren de eerste kruisbes van het seizoen gegeten. Ik ben absoluut fan van deze knapperige zure bessen, maar ook de mini-Masjes zijn er dol op.
| Kruisbes 'Risulfa' |
Om het helemaal compleet te maken zowaar ook de eerste (herfst)framboos gegeten, 'Joan J'.
| Framboos 'Joan J' |
Volgende week zijn ook de eerste aalbessen (rood/roze) en zwarte bessen rijp. Nu hangen ze nog, iets te flets gekleurd, aan de takken. De' witte aalbessen laten nog wat langer op zich wachten.
| Zwarte bes 'Titania' met zeer grote bessen |
| Roze aalbes 'Gloire des Sablons' |
| Aalbes 'Rotet' |
| Witte aalbes 'Blanka'- nog lang niet rijp |
Verder zijn de meeste braambessen en braambozen vruchten aan 't vormen. Deze Taybes zal einde deze maand eetbaar zijn
In heel de lijst van plantgoed dat nu vruchten draagt is er ééntje die me nog nieuwsgierig maakt. De zwarte framboos. Groeit als een braambes, bloeit als een framboos, ook de vruchten zien er eerder uit als een framboos maar zouden dieppaars tot zwart zijn bij volledige rijping. Dit was de enige plant die vorig jaar geen vruchten heeft gedragen (en dit jaar zijn schade inhaalt).
Wednesday, 6 June 2012
Poel et cetera
Sinds enkele maanden sukkel ik met een ontsteking in mijn rechterschouder. Ik kan geen hoek maken van 45° met mijn rechterarm zonder een flinke pijnsscheut. Zwemmen is ondertussen al 6 maand geleden, met de auto rijden is af en toe ook een marteling. Ook na een cortisone-infiltratie twee maand geleden. De diagnose enkele maanden geleden (na een echografie) was waarschijnlijk fout. Daarom had de specialist nu een MRI-scan voorgesteld, het enige alternatief voor een kijkoperatie.
Dit was mijn eerste onderzoek van dit type en ik hoop echt dat het ineens het laatste is. Ontdaan van alle overbodige kledij - alleen onderbroek, T-shirt en sokken (die laatste om de verpleegsters niet onmiddellijk in katzwijm te doen vallen bij het aanschouwen van mijn lichaam) mocht ik op een bed plaatsnemen. Ik kreeg een hoofdtelefoon opgezet (gehoorbescherming). Van zodra ik correct plaats had genomen op dat bed, werd ik in de machine gevoerd, en voel me als een sardine in blik. Claustrofobie is een groot woord, maar ik voel me op zijn minst niet op mijn gemak in zo'n kleine ruimte. Op de vraag hoe lang de scan zal duren krijg ik het antwoord "15 minuten". Ik voel mijn hart in overdrive bonken..
Er wordt me vriendelijk gevraagd niet te bewegen. Oei. Ik ben een beetje een ADHD-er avant-la-lettre. Stilzitten is voor mij een straf. Ook 's nachts transformeer ik in een soort woelmuis... Mijn eerste reactie is dan ook "15 minuten, hoe overbrug ik dat". Ik sluit mijn ogen en begin te tellen maar bedenk me dat tot 900 tellen wel erg lang gaat duren.
Ik begin - heel rustig - met mijn tenen te bewegen - die zittten zowiezo niet in de machine. En ik wandel door mijn virtuele tuin. Ik ben een dromer. Ik zie niet zozeer de situatie zoals ze is, maar meer de situatie zoals ze gaat worden. En dus heb ik vanmiddag, zo rond een uur of 13h00, beslist dat er och een vijver in de tuin past. En ook waar ik de bestelde aardbeien ga planten.
Over aardbeien gesproken...
De gecultiveerde bosaardbeien zijn nu wel in gang geschoten, en dragen rijkelijk bloemen. Ik was dus iets te snel met mijn conclusies. Te meer omdat de meeste gecultiveerde bosaardbeien ook nog eens doordragen.
De Meibes/Junibes vallen tegen. Misschien pluk ik de vruchten te onrijp, ze smaken in ieder geval als een héél zure kriek, en helemaal niet als een blauwe bes. Afwachten.
De meeste blauwbessen doen het goed. Ik denk dit jaar al enkele kg te kunnen oogsten.
De druivelaars mogen dit jaar nog geen vruchten dragen (eerst dikte kweken), op twee planten na. Eén daarvan is Kodrianka, de plant is voldoende groot om al een trosje te dragen, of zeg misschien toch maar beter 'tros'.
Dit is trouwens een echte aanrader, stond ook in mijn vorige tuin. Ziekteresistent, en grote, lekkere blauwe bessen volgens de beschrijving. Dat heb ik twee jaar gelden al kunnen vaststellen.
Foto van een tros in de vorige tuin
Trossen tot 1,5 kg... daar twijfelde ik toch aan. Maar dat lijkt dus wél te kloppen.
Nog beter... de Pastinaakzaden zijn vrij goed gekiemd. De jonge zaailingen steken fier hun hoofd boven de grond... Eten zal ik ze wel niet, want mijnheer en mevrouw woelmuis zijn nog steeds op bezoek. Eén van de beuken in een haagje is afgestorven, volledig doorgeknaagd. Ik ga de bestrijding nu toch wat opdrijven. En waarschijnlijk ook een Topcat kopen (woelmuizenval van Oostenrijkse makelij).. Want chemische middelen, daar doen we niet aan mee. En aangezien ik vanmorgen een pakketje van Velt binnen heb gekregen, met mijn zonder is gezonder bordje, zullen de buren dat ook weten na dit week-end.
Dit was mijn eerste onderzoek van dit type en ik hoop echt dat het ineens het laatste is. Ontdaan van alle overbodige kledij - alleen onderbroek, T-shirt en sokken (die laatste om de verpleegsters niet onmiddellijk in katzwijm te doen vallen bij het aanschouwen van mijn lichaam) mocht ik op een bed plaatsnemen. Ik kreeg een hoofdtelefoon opgezet (gehoorbescherming). Van zodra ik correct plaats had genomen op dat bed, werd ik in de machine gevoerd, en voel me als een sardine in blik. Claustrofobie is een groot woord, maar ik voel me op zijn minst niet op mijn gemak in zo'n kleine ruimte. Op de vraag hoe lang de scan zal duren krijg ik het antwoord "15 minuten". Ik voel mijn hart in overdrive bonken..
Er wordt me vriendelijk gevraagd niet te bewegen. Oei. Ik ben een beetje een ADHD-er avant-la-lettre. Stilzitten is voor mij een straf. Ook 's nachts transformeer ik in een soort woelmuis... Mijn eerste reactie is dan ook "15 minuten, hoe overbrug ik dat". Ik sluit mijn ogen en begin te tellen maar bedenk me dat tot 900 tellen wel erg lang gaat duren.
Ik begin - heel rustig - met mijn tenen te bewegen - die zittten zowiezo niet in de machine. En ik wandel door mijn virtuele tuin. Ik ben een dromer. Ik zie niet zozeer de situatie zoals ze is, maar meer de situatie zoals ze gaat worden. En dus heb ik vanmiddag, zo rond een uur of 13h00, beslist dat er och een vijver in de tuin past. En ook waar ik de bestelde aardbeien ga planten.
Over aardbeien gesproken...
De gecultiveerde bosaardbeien zijn nu wel in gang geschoten, en dragen rijkelijk bloemen. Ik was dus iets te snel met mijn conclusies. Te meer omdat de meeste gecultiveerde bosaardbeien ook nog eens doordragen.
De Meibes/Junibes vallen tegen. Misschien pluk ik de vruchten te onrijp, ze smaken in ieder geval als een héél zure kriek, en helemaal niet als een blauwe bes. Afwachten.
De meeste blauwbessen doen het goed. Ik denk dit jaar al enkele kg te kunnen oogsten.
De druivelaars mogen dit jaar nog geen vruchten dragen (eerst dikte kweken), op twee planten na. Eén daarvan is Kodrianka, de plant is voldoende groot om al een trosje te dragen, of zeg misschien toch maar beter 'tros'.
Dit is trouwens een echte aanrader, stond ook in mijn vorige tuin. Ziekteresistent, en grote, lekkere blauwe bessen volgens de beschrijving. Dat heb ik twee jaar gelden al kunnen vaststellen.
Foto van een tros in de vorige tuin
Trossen tot 1,5 kg... daar twijfelde ik toch aan. Maar dat lijkt dus wél te kloppen.
Nog beter... de Pastinaakzaden zijn vrij goed gekiemd. De jonge zaailingen steken fier hun hoofd boven de grond... Eten zal ik ze wel niet, want mijnheer en mevrouw woelmuis zijn nog steeds op bezoek. Eén van de beuken in een haagje is afgestorven, volledig doorgeknaagd. Ik ga de bestrijding nu toch wat opdrijven. En waarschijnlijk ook een Topcat kopen (woelmuizenval van Oostenrijkse makelij).. Want chemische middelen, daar doen we niet aan mee. En aangezien ik vanmorgen een pakketje van Velt binnen heb gekregen, met mijn zonder is gezonder bordje, zullen de buren dat ook weten na dit week-end.
Subscribe to:
Posts (Atom)