Vooruitgang

De fruitbomen zijn de voorbije maanden stevig gegroeid. Hoogtijd om de nieuwe scheuten uit te buigen. De jongste en slapste scheuten buig ik uit met wasknijpers, maar voor de grotere twijgen haal ik het groot geschut uit. Een tijdsrovend werkje, alleen de pruimen- en perenbomen zijn klaar.

Zes courgetteplanten en 4 pompoenplanten. Véél te véél hoor ik U allen roepen in koor. Waarschijnlijk heeft U gelijk, maar ik ben niet de enige die zich schuldig maakt aan een overproductie van courgette. Maar toch dreigt er hier geen courgettehoop naast de fruitberg, want op één courgetteplant na vormen de planten nu al enkele weken alleen mannelijke bloemen. Zou een gevolg van overbemesting zijn, dat moet dan wel een probleem dat ik erf van de vorige eigenaars.

Kan iemand me trouwens bevestigen dat het normaal is dat gele courgettes gele bladeren aanmaken?

Zoals jullie weten heb ik niet direct een moestuin. Naast het courgette-veld heb ik ook nog wat pastinaak uitgezaaid, vooral om het woelmuizenbestand op te volgen.

Het was hoog tijd om dit zaaibed eens te wieden en ook de pastinaak uit te dunnen, hoor ik U denken;  dat heb ik vanavond dan ook gedaan:

En hoe zit het dan met de woelmuizen? Sinds vorige week staat hier een val, Topcat. Na vorige week een mol (collateral damage, want die wil ik absoluut niet dood) te hebben gevangen, was vandaag de eerste woelmuisvangst een feit.

Ook zijn hier sinds gisteren 'Tijger' en 'Muis' aangekomen, twee katten die intensief getraind zullen worden op de verdelging van woelratten.

En dan nog iets...Vorige week las ik dit bericht. Omdat Alchemilla mollis een goede bodembekker is en een steengoede plant is, ging ik maar al te graag in op dit aanbod. En dus begaf ik me vandaag  naar de biodiverse tuin in 'een vergeten uithoek van Vlaams-Brabant', zoals de website het schrijft. Voor mij was het een 'ongekend' uithoek, maar gelukkig wist mijn GPS keurig de weg te vinden, net op het ogenblik dat God zijn spinklerinstallatie toedraaide ('t kan ook zijn dat 't water gewoon op was).

Zo kon ik genieten van een interessante rondleiding door een mooie, levende tuin, waar ik onder meer enkele leuke manieren om een graslandje in een tuin te integreren ontdekte, en ging ik, met een berg planten naar huis.

Nogmaals van harte bedankt

Fruitbloesem

Fruitbloesem? Dat is toch al lang voorbij? Neen. Appels, peren, kersen en pruimen zijn nu uitgebloeid. Maar dat betekent niet dat je niet meer kan genieten van fruitbloesems. Genieten. Ik spreek dus niet over de nietszeggende frambozen- en blauwbesbloemen , maar wel over de braambessen en -bozen. De nog vrij jonge struiken staan overladen met witte bloemen. 

Er zijn subtiele verschillen tussen de bloemen van de verschillende variëteiten, maar één ding hebben ze gemeen: ze worden allemaal druk bezocht door bestuivers van allerlei pluimage. 

Braamboos 'Taybes'

Braambes 'Helen'

Braambes 'Loch Tay'

'Loch Maree' bloeit niet dit jaar, omdat de plant nog herstelt van de laag-bij-de-grondse, of beter nog, ondergrondse aanval van een stelletje woelmuizen. En dat is jammer, want 'Loch Maree' bloemt lichtrose, met halfgevulde bloemen. Maar ik heb nog een jaartje geduld.

Gisteren heb ik in het stralende zonnetjes het leisysteem van de braambessen afgewerkt. Zwetend als een paard, maar dan eerder van de hitte als van de noeste arbeid. Net zoals de andere leisystemen bestaat het  uit staaldraad gespannen tussen kastanjepalen, waaraan de planten worden vastgebonden. Het grote voordeel van kastanjepalen, naast de weerstand aan verroting, is de natuurlijke look en het feit dat de palen niet recht zijn, je kan ze dus niet rechtzetten (maar volgens mijn zonen wel scheef zetten). Volgend jaar hangen deze draadwerken vol met bramentakken en dus ook overladen met bloemen einde mei.
Samen maken deze (toekomstige) bramenhagen een aparte tuinkamer waarin aalbessen en zwarte bessen geplant staan. Als de aalbessen volgend jaar iets hoger zijn, zaai ik er waarschijnlijk een bloemenmengsel in uit.

Betreft het aanbinden...één plant was op dat vlak een absolute marteling. Haar doornen prikten door mijn handschoenen,  maar vooral het opbinden van de plant tegen de wind in was niet zo'n goed idee.
Die Japanese wijnbes moet trouwens nog bloemen. Maar die plant met zijn dieprode stengels zowiezo een spektakel.

Japanese wijnbes

Fruit op komst

De bosaardbei uit mijn vorige tuin is natuurlijk mee verhuisd. De plant maakt enorm veel uitlopers en is volgens mij zowat de ideale bodembedekker : frisgroen blad (zelfs in de winter), heel mooie witte bloemen en daarna nog heerlijk fruit. Ze dienen als bodembedekking onder mijn fruithagen (dat is ongeveer 20m²)

Ik had gelezen dat er cultivars van de bosaardbei bestonden die iets minder uitlopers vormden maar veel meer vruchten gaven. Ik heb in de plaatselijke Aveve enkele gecultiveerde bosaardbeien aangekocht, om het wilde plantje een beetje bij te staan in het bodembedekken. Na 6 weken planten stel ik vast dat deze planten inderdaad veel minder uitlopers maken. Tot nu toe zelfs helemaal geen. Maar ook nog steeds geen enkele bloem. Wel veel blad...

Dan lijkt mijn wilde variëteit toch gewoon een stuk beter : dit kleine plantje is één van de wilde plantjes die ik een maand geleden heb geplant, het heeft ondertussen al vier nieuwe plantjes gemaakt op drie uitlopers en vindt de tijd om ook nog te bloeien...

Heel binnenkort kan ik mei-en junibessen eten.

Aangezien de de planten jong zijn, is de opbrengst nog heel beperkt. Ik vind de planten ook vanuit esthetisch standpunt meer dan verantwoord : mooie  blad en heel leuke bloemen in het voorjaar (je moet ze wel zoeken).

Enkele stekelbesrassen zetten ook een spurt in om alsnog als eerste vers fruit te leveren dit jaar. Vooral deze Invicta is bijna klaar.

Verder zijn de herfstframbozen al uitgebloeid, zodat ik over enkele weken ook frambozen kan gaan oogsten. De meeste zomerframbozen moeten nog beginnen bloeien.

Ik laat wel slechts een beperkt aantal stokken herfstframboos remonteren, om de herfstoogst niet teveel te beïnvloeden. Maar die eerste, verse framboos van het jaar wil ik zo vroeg mogelijk eten. Mijn kinderen ook trouwens...

Het koude en vochtige voorjaar heeft duidelijk invloed op de vruchtzetting van een aantal planten. Zo zie je duidelijk aan deze aalbes 'Rovada' dat de bevruchting alles behalve idaal was. Weinig mooie gevulde trossen, dat vormde vorig jaar geen probleem...

Het snoeien in snoer van de aalbessen werpt wel zijn vruchten af ... Deze aalbes 'Rotet', die net iets later bloemde, heeft ook beter gevulde trossen

Vijgen ga ik dan toch niet eten dit voorjaar. De koude van de voorbije weken heeft alle embryonale vruchten doen afvallen. Dan maar hopen op een warme zomer en goede herfstoogst.

Fruithaag

Pruimenhaag in de achtertuin

In mijn eerste tuinplan was de tuin helemaal ommuurd door een haag van groene beuk. Ik ben van dat plan afgestapt. Door heel mijn tuin te omhagen met een beukenhaag van 2 m hoog zouden we ons volledig afschermen van de buren. Maar ik zou er vooral enorm veel snoeiwerk aan over houden: meer dan 150m haag die twee keer per jaar moet gesnoeid worden. Het kan misschien therapeutisch werken, een heel week-end beukenhaagsnoeien, maar ik laat die therapie met plezier aan anderen over.

Ik vind zo'n strakke beukenhaag mooi, maar ook een beetje saai. Daarom heb ik een aanzienlijk deel van de beukenhagen vervangen door een kerselaarhaag, een appelhaag, een pruimenhaag, een frambozenhaag en een bramenhaag. 

Ze geven minder privacy, maar ze blijven voldoende open om nog contact te hebben met de buren. In de lente staan ze vol bloemen. En daarna hangen ze vol kleurrijk fruit. Niet alleen attractief, maar ook lekker.

Prune de Prince in bloei

Zo'n haag moet natuurlijk ook gesnoeid worden, maar minder strak. En door mijn fruitbomen in haag op te stellen win ik plaats. Voor de appelaars en perelaars is de plantafstand 145 cm , de pruimen en kerselaars heb ik iets verder uit mekaar gezet.