Muis

Enkele weken geleden werden twee kitten aangeworven om ons te helpen in het beheren van het woelmuizenbestand. Beide kitten waren afkomstig uit hetzelfde nest, van een verwilderde kat, en bleken besmet met de niesziekte.
Voor Tijger kwam alle hulp te laat, maar Muis is er ondertussen alweer bovenop en is ondertussen ook  ingeënt tegen deze ziekte.

Muis volgt ondertussen een intensief trainingskamp.

Ook al blijkt deze kitten een sterk aangeboren jachtinstinct te vertonen, de competitie gaat niet mals zijn. De aangekochte woelmuizenval toont zich immers erg doeltreffend. Ik heb op één maand tijd 6 woelmuizen gevangen. Natuurlijk weet ik niet hoeveel van die beestjes er hier nog ondergronds rondlopen...

Vooruitgang

De fruitbomen zijn de voorbije maanden stevig gegroeid. Hoogtijd om de nieuwe scheuten uit te buigen. De jongste en slapste scheuten buig ik uit met wasknijpers, maar voor de grotere twijgen haal ik het groot geschut uit. Een tijdsrovend werkje, alleen de pruimen- en perenbomen zijn klaar.

Zes courgetteplanten en 4 pompoenplanten. Véél te véél hoor ik U allen roepen in koor. Waarschijnlijk heeft U gelijk, maar ik ben niet de enige die zich schuldig maakt aan een overproductie van courgette. Maar toch dreigt er hier geen courgettehoop naast de fruitberg, want op één courgetteplant na vormen de planten nu al enkele weken alleen mannelijke bloemen. Zou een gevolg van overbemesting zijn, dat moet dan wel een probleem dat ik erf van de vorige eigenaars.

Kan iemand me trouwens bevestigen dat het normaal is dat gele courgettes gele bladeren aanmaken?

Zoals jullie weten heb ik niet direct een moestuin. Naast het courgette-veld heb ik ook nog wat pastinaak uitgezaaid, vooral om het woelmuizenbestand op te volgen.

Het was hoog tijd om dit zaaibed eens te wieden en ook de pastinaak uit te dunnen, hoor ik U denken;  dat heb ik vanavond dan ook gedaan:

En hoe zit het dan met de woelmuizen? Sinds vorige week staat hier een val, Topcat. Na vorige week een mol (collateral damage, want die wil ik absoluut niet dood) te hebben gevangen, was vandaag de eerste woelmuisvangst een feit.

Ook zijn hier sinds gisteren 'Tijger' en 'Muis' aangekomen, twee katten die intensief getraind zullen worden op de verdelging van woelratten.

En dan nog iets...Vorige week las ik dit bericht. Omdat Alchemilla mollis een goede bodembekker is en een steengoede plant is, ging ik maar al te graag in op dit aanbod. En dus begaf ik me vandaag  naar de biodiverse tuin in 'een vergeten uithoek van Vlaams-Brabant', zoals de website het schrijft. Voor mij was het een 'ongekend' uithoek, maar gelukkig wist mijn GPS keurig de weg te vinden, net op het ogenblik dat God zijn spinklerinstallatie toedraaide ('t kan ook zijn dat 't water gewoon op was).

Zo kon ik genieten van een interessante rondleiding door een mooie, levende tuin, waar ik onder meer enkele leuke manieren om een graslandje in een tuin te integreren ontdekte, en ging ik, met een berg planten naar huis.

Nogmaals van harte bedankt

Plagen

Enfin, dat zouden er zeven moeten zijn, 't zijn er hier maar drie.

Enkele weken geleden vertelde ik hier reeds over mijn nachtelijke slakkenraids. Ik plaatste zelf een advertentie ter ondersteuning, en kon enkele dagen later met veel plezier aangeven dat ik een kandidaat had gevonden.

Van de egel is ondertussen al enkele weken geen spoor meer. 't Was dus waarschijnlijk een mannetje, ik vermoed dat hij  - zo geïntimideerd door mijn goddellijk lichaam en mijn quasi oneindige efficiëntie bij het slakkenknippen  - het voor bekeken hield. Een vrouwelijke egel zou iedere nacht in bewondering wachten om een glimp van mij op te kunnen vangen.
Maar ook zonder egelassistentie is het slakkenprobleem hier onder controle. De kaalgevreten kiwi, kiwibessen en Echinacea's staan terug in 't blad. Mijn nachtelijke rondes gebeuren nu om de andere dag, zijn iedere nacht korter en beperken zich grotendeels tot grenscontroles met de buren, waar een aantal slakken het idee dat het gras altijd groener is aan de andere kant van de omheining met hun leven bekopen.
Dat wil niet zeggen dat alle planten volledig vrij zijn van slakkenvraat. Wel dat de schade beperkt is en onder controle blijft.

Ondertussen palmen de bladluizen een steeds groter deel van het plantgoed in, maar worden ook de lieveheersbeestjes en -larven met de dag talrijker. Niets om me zorgen over te maken.

Waar ik me wel zorgen over maak zijn de overal aanwezige sporen van woelmuizen. Overal zijn er gaten in de grond, een pas aangeplante beuk die gewoon ondergronds afgeknaagd is en een gang onder alle andere beuken in de haag, het zijn niet direct zaken waar een mens een goed gevoel bij krijgt.
Op de poezen die hier volgende week in dienst worden genomen ('Tijger' en 'Muis') ga ik niet rekenen. Er lopen hier al heel wat poezen van de buren door de tuin, en dat volstaat duidelijk niet. Waarschijnlijk ga ik me dit aanschaffen.

Onkruid? Ja dat tiert hier ook weelderig. Maar ik wied er af en toe eens flink op los, en voor de rest trek ik me  daar niet teveel van aan. Zo weinig dat MadamMasj me op dit moment verbiedt het 'zonderisgezonder' bordje uit te hangen.

Fruitbloesem

Fruitbloesem? Dat is toch al lang voorbij? Neen. Appels, peren, kersen en pruimen zijn nu uitgebloeid. Maar dat betekent niet dat je niet meer kan genieten van fruitbloesems. Genieten. Ik spreek dus niet over de nietszeggende frambozen- en blauwbesbloemen , maar wel over de braambessen en -bozen. De nog vrij jonge struiken staan overladen met witte bloemen. 

Er zijn subtiele verschillen tussen de bloemen van de verschillende variëteiten, maar één ding hebben ze gemeen: ze worden allemaal druk bezocht door bestuivers van allerlei pluimage. 

Braamboos 'Taybes'

Braambes 'Helen'

Braambes 'Loch Tay'

'Loch Maree' bloeit niet dit jaar, omdat de plant nog herstelt van de laag-bij-de-grondse, of beter nog, ondergrondse aanval van een stelletje woelmuizen. En dat is jammer, want 'Loch Maree' bloemt lichtrose, met halfgevulde bloemen. Maar ik heb nog een jaartje geduld.

Gisteren heb ik in het stralende zonnetjes het leisysteem van de braambessen afgewerkt. Zwetend als een paard, maar dan eerder van de hitte als van de noeste arbeid. Net zoals de andere leisystemen bestaat het  uit staaldraad gespannen tussen kastanjepalen, waaraan de planten worden vastgebonden. Het grote voordeel van kastanjepalen, naast de weerstand aan verroting, is de natuurlijke look en het feit dat de palen niet recht zijn, je kan ze dus niet rechtzetten (maar volgens mijn zonen wel scheef zetten). Volgend jaar hangen deze draadwerken vol met bramentakken en dus ook overladen met bloemen einde mei.
Samen maken deze (toekomstige) bramenhagen een aparte tuinkamer waarin aalbessen en zwarte bessen geplant staan. Als de aalbessen volgend jaar iets hoger zijn, zaai ik er waarschijnlijk een bloemenmengsel in uit.

Betreft het aanbinden...één plant was op dat vlak een absolute marteling. Haar doornen prikten door mijn handschoenen,  maar vooral het opbinden van de plant tegen de wind in was niet zo'n goed idee.
Die Japanese wijnbes moet trouwens nog bloemen. Maar die plant met zijn dieprode stengels zowiezo een spektakel.

Japanese wijnbes

Buiten!

't Is nu welletjes geweest. Vanaf nu moeten ze buiten maar verder groeien. Mijn levensmotto is niet voor niets 'Having Cold is a State of Mind'. De zon schijnt iedere dag (ook al is dat vaak achter de wolken). Ik heb ze nu enkele weken in de watten gelegd op de vensterbank en voorbereid, nu moeten ze zich maar bewijzen in de echte wereld. De pompoenen en de courgettes zijn dus geplant. De eerste bloemknoppen zijn al zichtbaar. Eén pompoen van eetkwaliteit ('Small sugar') en drie soorten courgetten ('Black Zucchini', 'Gele courgette' en 'Tondo de Nice), allemaal afkomstig van de nieuwe tuin. Steeds twee stuks aangeplant, we gaan hier dus heel wat pompoen- en courgettesoep eten.

Ik heb ook Pastinaak gezaaid. Rechtstreeks in volle grond. Zaaibed aangemaakt (menselijke frees gespeeld)  vlakbij de composthoop, waar vorig jaar de woelmuizen zo lelijk thuishielden bij de braambessen. De kans is dus groot dat we hier weinig pastinaak gaan eten. Maar 't biedt me wel de mogelijkheid om de aanwezigheid van woelmuizen vast te stellen. En een val uit te zetten indien nodig.

Dit zijn mijn allereerste moestuinexperimenten, ik ben als het ware een Moestuinmaagd. Het heeft me tot voor kort nooit geïnteresseerd (en dit in tegenstelling tot tuinieren en fruit kweken)... Ook nog wat met de grondboor geworsteld om de palen van de nog aan te leggen bramenleisystemen wat dieper in de grond te zetten (zitten nu 95 cm diep).

Dit is tot nu toe in ieder geval een fantastisch week-end, eindelijk tuinieren in het warme zonnetje. Met zo'n weer wil ik ook gewoon buiten zijn. Insecten zijin ook ineens massaal aanwezig. Niet minder dan 5 verschillende lieveheersbeestjes gespot (2-stippig, 4-stippig, 7-stippig, citroenkleurig en roomkleurig lieveheersbeestje).
Waar kan ik hetzelfde weer  bestellen voor volgend week-end?

Jonge fruitbomen

De fruithagen in mijn tuin zijn in de kerstvakantie aangeplant. Uit vrees voor schade door woelmuizen heb ik gezocht naar een manier om eventuele vraatschade van deze knagers in te tomen. Na veel wikken en wegen zijn er  "kooien" gemaakt van fijnmazig mollennet. Deze kooien moeten de wortels vrijwaren van vraatschade.
Voor iedere jonge boom werd een gat gegraven van 60 x 60 x 60 cm. Daarna werd het mollennet geplaatst en het gat gevuld met grond , boom en steunpaal. Tijdens deze werken heb ik me dikwijls afgevraagd of de soep de kool wel waard was - een half uur werk om één boom te planten. En terwijl enkele mollen vorige zomer molshopen buiten categorie maakten zoals ook zichtbaar in de achtergrond van de foto - en dit tot groot ongenoegen van mijn grasmaaiende vrouw - gaven de woelmuizen niet thuis.

Daar kwam enkele weken geleden verandering in. Vorige winter werd een eerste bestelling kleinfruit uitgeplant. Maar aangezien het tuinplan vorige zomer aanzienlijk werd bijgestuurd, zijn een deel van die planten deze winter verplaatst. Daarbij deed ik een onaangename verassing... de wortels van meerdere braamstruiken waren volledig weggevreten. De vraag of het aanbrengen van die woelmuizenkooi nodig was is dus vervangen door de vraag of het mollengaas wel voldoende fijn is en of het wel stevig genoeg is om woelmuizen te stoppen. Ik vermoed (en hoop) dat dat antwoord nog even op zich laat wachten. Mooi is dat net allerminst, maar ik beschouw het als een noodzakelijk kwaad.

De ongelukkige planten zijn elders in de tuin aan het herstellen, ver weg van de composthoop. En alle druivelaars en kiwi's hebben ook een woelmuizenkooi gekregen. De kooien zijn wel iets kleiner geworden (50 x 50 x 50 cm), nogmaals 20 van die grote gaten zag ik niet meer zitten.

Op de foto zie je een jonge appelaar, met mollennet onderaan de stam, vakkundig gesnoeid en uitgebogen (dat hoop ik alvast).