Hoogstamfruitteelt

Sinds vandaag ben ik toegetreden tot de 'Orde der Hoogstamfruitkwekers'. Er stonder hier al wel een een notelaar en ik heb ook twee kastanjebomen geplant twee jaar geleden, maar die hebben geen uitbundige fruitbloesems zoals appels, peren, pruimen en kersen.

Maar vandaag is mijn hoogstam-appelaar (Reinette Dubois) geplant. Hij moet op termijn meehelpen de garage (die als tuinhuis wordt gebruikt) te verbergen. En veel lekkere appels geven natuurlijk. En ook meehelpen alle andere appelaars uit de tuin bevruchten, want hij zou uitmuntend stuifmeel hebben. En verder ook een mooie boom worden, niet alleen tijdens de bloesemperiode maar ook de rest van 't jaar. Daarom ga ik de takken van de boom een beetje uitbuigen. Ik ben dus wel een beetje veeleisend. Maar ik weet dat deze boom  volop in de Haspengouwse leem verankerd is. En dus erg gezonde appels gaat produceren.

En dat allemaal voor 21 EUR, best wel goedkoop, want in Frankrijk, Engeland of Duitsland heb je voor dat geld een laagstam boompje, een hoogstam kost er 50 - 75 EUR.  Een merkwaardig verschil. Mij hoor je niet klagen.

Appel

Enkele jaren geleden werd ik overgeplaatst naar Chatelet, om er een project op te starten. Eén lid van mijn projectteam was Fernanda. Een Braziliaanse ingenieur die tijdens een stage verliefd was geworden op een Franse collega, waarmee ze daarna getrouwd was. Ze trok lang niet alleen de aandacht door haar ravissante verschijning, maar ook door haar zuiders temperament én haar trots voor het Brazilaanse Vaderland. Zo vertelde ze over een typisch braziliaanse gerecht dat ze zowat omschreef alsof ze het recept van God de Vader hemzelve hadden ontfutseld (het was 'trop bien'). Groot was dan ook ons enthousiasme toen ze ons dat gerecht voorschotelde.  De onluistering was groot.

Van zo'n wedervaren begint een mens al wat meer op zijn hoede te zijn voor superlatieven, smaak is immers een persoonlijk iets.

Cwastresse Double wordt omschreven als één van de best smakende  RGF rassen van Gembloux. Ik was dus meer dan een beetje nieuwsgierig of ik de appel écht lekker zou vinden.
Want als deze zou tegenvallen, hoe zouden dan die andere Gembloux-appels dan smaken? Zou ik dan van alle aangeplante appelaars  alleen maar moes en sap kunnen maken? Zo'n vaart zou het toch niet lopen?

Tuurlijk niet. De appel is overheerlijk. Knapperig, overheerlijk aroma en lekker zurig. Jammer dat er dit jaar nog maar enkele appels aanhingen. Zelfs de kinderen waren enthousiast. Volgend jaar meer!

'Cwastresse Double' is een triploïd ras en maakt geen stuifmeel aan. Je hebt een andere appelaar nodig om hem te bestuiven en zelf gaat hij géén andere bomen bestuiven. De bloemen zijn een stuk groter dan op de andere appelaars.

En toch nog even zeggen dat de rest van de braziliaanse keuken die ik geproefd heb overheerlijk is.

Appeltje voor de dorst

Toen ik mijn bestelling plaatste bij de boomkwekerij, ging ik er van uit dat de appels in de eerste instantie zouden dienen als grondstof voor appelsap of appelmoes, op enkele rassen na.

Het leeuwendeel van die appelbomen zijn deze winter geplant. Het standaard-advies luidt 'Alle vruchten verwijderen om de boom de kans te geven alle energie te steken in het aanmaken van een sterk gestel'.

Toch blijft het moeilijk om dat advies ook daadwerkelijk uit te voeren. Dus zijn er aan enkele boompjes toch enkele appeltjes blijven hangen. En ondanks het slechte weer zien die appeltjes er best smakelijk uit. Het is nu nog wat vroeg om te testen maar hierbij toch enkele fotokes...

Veurnse Reinet

Elstar

President van Dievoet

Cwastresse Double

Reinette Heirnaut

Hoorn des overvloeds

Iedereen die mijn tuin of mijn tuinplan ziet stelt zich dezelfde vraag. Wat ga je toch met al dat fruit doen? Verkopen? Neen dus. Confituur maken? Ook niet. Inmaken? Pfffft...

Terwijl ik besef dat er meer fruitbomen en -struiken in mijn tuin staan dan strikt noodzakelijk, blijf ik die vraag enigszins eigenaardig vinden.

Zo heb ik vrij veel aandacht geschonken aan de rasselectie. En naast smaak en ziekteresistentie ook rekening gehouden met de rijping.
Acht frambozenrassen zijn meer variëteiten dan je in de gemiddelde tuin aantreft, maar je hebt niet alleen zomer- en herfstframbozen, je hebt ook vroege en late zomerframbozen, alsook vroege tot zeer late herfstframbozen. Zo kunnen we frambozen van juni tot december oogsten.
Dat geldt ook voor pruimen (juli-oktober) en bramen (juli-november) en in mindere mate voor kruisbessen, blauwbessen, appels en peren. Ook vijgen rijpen gedurende een vrij lange periode af.

Frambozen, kruisbessen, blauwe bessen en druiven kan je volgens mij niet teveel hebben. Een grote tros druiven heeft ten huize Supermasj een gemiddelde levensverwachting die eerder in minuten dan in uren wordt uitgedrukt.
Kiwi's kunnen vrij lang bewaard blijven en narijpen. Noten zijn erg lang houdbaar. Appels en peren kunnen en zullen tot sap verwerkt worden.

Alleen bramen en pruimen heb ik met zekerheid teveel. Maar liever te veel dan te weinig.
Want als er fruit overblijft, kan je daar nog andere mensen een plezier mee doen.

En zo kan ik mijn verzamelobsessie gedeeltelijk goed praten. Maar kan ik vooral heel de zomer en de herfst ongeremd van fruit snoepen. Een hele luxe.

Jonge fruitbomen

De fruithagen in mijn tuin zijn in de kerstvakantie aangeplant. Uit vrees voor schade door woelmuizen heb ik gezocht naar een manier om eventuele vraatschade van deze knagers in te tomen. Na veel wikken en wegen zijn er  "kooien" gemaakt van fijnmazig mollennet. Deze kooien moeten de wortels vrijwaren van vraatschade.
Voor iedere jonge boom werd een gat gegraven van 60 x 60 x 60 cm. Daarna werd het mollennet geplaatst en het gat gevuld met grond , boom en steunpaal. Tijdens deze werken heb ik me dikwijls afgevraagd of de soep de kool wel waard was - een half uur werk om één boom te planten. En terwijl enkele mollen vorige zomer molshopen buiten categorie maakten zoals ook zichtbaar in de achtergrond van de foto - en dit tot groot ongenoegen van mijn grasmaaiende vrouw - gaven de woelmuizen niet thuis.

Daar kwam enkele weken geleden verandering in. Vorige winter werd een eerste bestelling kleinfruit uitgeplant. Maar aangezien het tuinplan vorige zomer aanzienlijk werd bijgestuurd, zijn een deel van die planten deze winter verplaatst. Daarbij deed ik een onaangename verassing... de wortels van meerdere braamstruiken waren volledig weggevreten. De vraag of het aanbrengen van die woelmuizenkooi nodig was is dus vervangen door de vraag of het mollengaas wel voldoende fijn is en of het wel stevig genoeg is om woelmuizen te stoppen. Ik vermoed (en hoop) dat dat antwoord nog even op zich laat wachten. Mooi is dat net allerminst, maar ik beschouw het als een noodzakelijk kwaad.

De ongelukkige planten zijn elders in de tuin aan het herstellen, ver weg van de composthoop. En alle druivelaars en kiwi's hebben ook een woelmuizenkooi gekregen. De kooien zijn wel iets kleiner geworden (50 x 50 x 50 cm), nogmaals 20 van die grote gaten zag ik niet meer zitten.

Op de foto zie je een jonge appelaar, met mollennet onderaan de stam, vakkundig gesnoeid en uitgebogen (dat hoop ik alvast).