Hoorn des overvloeds

Iedereen die mijn tuin of mijn tuinplan ziet stelt zich dezelfde vraag. Wat ga je toch met al dat fruit doen? Verkopen? Neen dus. Confituur maken? Ook niet. Inmaken? Pfffft...

Terwijl ik besef dat er meer fruitbomen en -struiken in mijn tuin staan dan strikt noodzakelijk, blijf ik die vraag enigszins eigenaardig vinden.

Zo heb ik vrij veel aandacht geschonken aan de rasselectie. En naast smaak en ziekteresistentie ook rekening gehouden met de rijping.
Acht frambozenrassen zijn meer variëteiten dan je in de gemiddelde tuin aantreft, maar je hebt niet alleen zomer- en herfstframbozen, je hebt ook vroege en late zomerframbozen, alsook vroege tot zeer late herfstframbozen. Zo kunnen we frambozen van juni tot december oogsten.
Dat geldt ook voor pruimen (juli-oktober) en bramen (juli-november) en in mindere mate voor kruisbessen, blauwbessen, appels en peren. Ook vijgen rijpen gedurende een vrij lange periode af.

Frambozen, kruisbessen, blauwe bessen en druiven kan je volgens mij niet teveel hebben. Een grote tros druiven heeft ten huize Supermasj een gemiddelde levensverwachting die eerder in minuten dan in uren wordt uitgedrukt.
Kiwi's kunnen vrij lang bewaard blijven en narijpen. Noten zijn erg lang houdbaar. Appels en peren kunnen en zullen tot sap verwerkt worden.

Alleen bramen en pruimen heb ik met zekerheid teveel. Maar liever te veel dan te weinig.
Want als er fruit overblijft, kan je daar nog andere mensen een plezier mee doen.

En zo kan ik mijn verzamelobsessie gedeeltelijk goed praten. Maar kan ik vooral heel de zomer en de herfst ongeremd van fruit snoepen. Een hele luxe.

Fruithaag

Pruimenhaag in de achtertuin

In mijn eerste tuinplan was de tuin helemaal ommuurd door een haag van groene beuk. Ik ben van dat plan afgestapt. Door heel mijn tuin te omhagen met een beukenhaag van 2 m hoog zouden we ons volledig afschermen van de buren. Maar ik zou er vooral enorm veel snoeiwerk aan over houden: meer dan 150m haag die twee keer per jaar moet gesnoeid worden. Het kan misschien therapeutisch werken, een heel week-end beukenhaagsnoeien, maar ik laat die therapie met plezier aan anderen over.

Ik vind zo'n strakke beukenhaag mooi, maar ook een beetje saai. Daarom heb ik een aanzienlijk deel van de beukenhagen vervangen door een kerselaarhaag, een appelhaag, een pruimenhaag, een frambozenhaag en een bramenhaag. 

Ze geven minder privacy, maar ze blijven voldoende open om nog contact te hebben met de buren. In de lente staan ze vol bloemen. En daarna hangen ze vol kleurrijk fruit. Niet alleen attractief, maar ook lekker.

Prune de Prince in bloei

Zo'n haag moet natuurlijk ook gesnoeid worden, maar minder strak. En door mijn fruitbomen in haag op te stellen win ik plaats. Voor de appelaars en perelaars is de plantafstand 145 cm , de pruimen en kerselaars heb ik iets verder uit mekaar gezet.