Rek voor de aardbeibakken

Dit artikel is, net als de rest verhuisd naar  mijn nieuwe blog, en vind je hier . Tot zo

Fruitige herfstkleuren

Na enkele vrij koude heldere nachten beginnen de herfstkleuren langzaamaan af te zwakken. Maar toch zijn er nog heel wat leuke kleurenschakeringen in de tuin te vinden.

Zo beginnen de aardbeien mooi te verkleuren...

... terwijl de doordragende bosaardbei haar naam alle eer aan doet en nog blijft bloemen

Ook heel mooie verkleurend : zomerframboos Glen Doll

De herfstframbozen dragen nog vruchten, maar door het gebrek aan warmte of zonlicht zijn die veel minder smakelijk dan enkele weken geleden

Herfstframboos Pokusa blijft bovendien enthousiast verder bloemen...

Een vergelijkbaar contrast bij de blauwbessen. Op één na dragen ze allemaal nog enkele rode of gele bladeren...

... terwijl Sunshine Blue nog steeds helemaal groen is. Sunshine Blue is een kruising tussen Vaccinium corymbosum en een meer zuidelijke amerikaanse bosbes (Vaccinium virgatum?). Daardoor blijft de plant wintergroen, blijft hij wat kleiner en geeft hij bessen die superieur smaken, een smaak die veel meer doet denken aan onze bosbes. Plantje is hier goed winterhard (heeft de twee voorbije winters overleefd)

Maar het mooiste fruitstruikje in de tuin - qua herfstverkleuring dan toch - is Rubus odoratum,  de Amerikaanse zwarte bes. De plant lijkt net een kleine Liquidamberboom, met bladeren die van dieprood bovenaan in de toppen naar geelgroen onderaan in het struikje schakeren.
Ook in het voorjaar is de plant een lust voor het oog, overladen met gele geurende stervormige bloemetjes.

Maar de optimist in mij ziet niet alleen het verval. Die ziet namelijk ook erg veel embryonale vijgenvruchten, net kleine erwtjes, maar volgend jaar sappige viijgen.

en ook bloemknoppen op onder meer de appelaars (en de kerselaars, pruimelaars, perzikken)... Als het van de fruitbomen afhangt, zal de wereld dus niet vergaan... Volgend jaar is er opnieuw fruit

Fruitspurt

Toch nog eens over fruit spreken op deze blog...

Dit week-end de laatste noten bij mekaar gescharreld. Het is een erg bedroevend notenjaar : een handvol hazelnoten, geen enkele kastanje en slechts 30 liter noten.

Zoals al eerder aangegeven doen de herfstframbozen het wél zeer goed. Maar met koning winter voor de deur maakt deze framboos zich toch schuldig aan overdreven enthousiasme en optimisme... Dit soort takken geeft bij een novembermaand-zonder-vorst frambozen tot in december, maar dit jaar gaat het dus niet lukken

Wat wel nog kan lukken, is dat deze aardbei aan 'Evie2' nog afrijpt. Het zal net niet of net wel zijn.

Alle andere aardbeibakken staan klaar voor de winter... in totaal ongeveer 240 planten, keurig per 4 tot 6 in bakken geplant. Iets zegt me dat we volgend jaar geen aardbeien gaan tekort komen in de Fruitberg

Aardbeien in bakken

Een tijdje geleden heb ik hier iets geschreven over aangekochte aardbeien. Ik heb beslist om deze op te kweken in Bato aardbeibakken. Deze teeltmethode wordt veelvuldig gebruikt in de professionele aardbeiteelt.

De voordelen zijn legio : slakkencontrole wordt makkelijker, minder gevaar voor rotte aardbeien (die mooi over de rand hangen, zodat ze niet knikken), bovendien kan je ook werken en plukken op tafelhoogte (zodra ik mijn rekken heb afgewerkt, gepland voor deze winter - de oren van de bakken rusten dan op planken).

Er zijn natuurlijk ook nadelen aan verbonden, die bakken worden gevuld met potgrond (15 liter per bak), dus niet direct duurzaam maar ik hoop in de toekomst de potgrond te verdunnen met home-made compost. Ook de irrigatie is een wezenlijk probleem, planten in potten drogen namelijk snel uit. Op termijn plan ik een capillair druppelsysteem om dit euvel te verhelpen.

De bakken werden gisterenmorgen geleverd. Minimale afname hoeveelheid ongeveer 300 stuks, maar gelukkig kende ik nog enkele vrijwilligers.
Ondertussen zijn de eerste planten reeds opgeplant in de nieuwe bakken, ziet er goed uit, vind ik zelf.
De producent van deze bakken geeft aan dat je 6 planten per bak kan plaatsen, maar zelf beperk ik me tot vier. Voor de wat grotere planten (zoals deze Elianny hieronder) is vier planten in de pak krijgen al moeilijk (op de foto hieronder zijn er slechts twee planten in de pot gezet).

Met 48 bakken geeft dat bijna 200 aardbeiplanten, meer dan voldoende om in de lente een lekkere coupe aarbei te eten of een aardbeitaart te maken.

Daar brengen we volgend jaar met plezier verslag vanuit.

Aardbeien

Eigenlijk best wel mooi, zo'n aardbei. Zelfs als ze nog groen is...

Aardbei 'Evie2'

Enkele weken geleden toonde ik al eens een foto van de aangekochte aardbeiplanten.

Ondertussen zijn de planten al flink gegroeid, ik hoop ze einde deze maand in speciaal daar voor bestelde bakken aan te planten.

Ik ga dit jaar nog heel wat aardbeien kunnen oogsten van deze planten, dat geeft me misschien ook al de kans om een eerste selectie te maken uit de aangekochte rassen.

Enkele maanden geleden schreef ik hier ook iets over mijn wilde bosaardbei, en vooral over de gecultiveerde bosaardbei die geen vruchten gaf. Dat was dus totale onzin, die gecultiveerde variëteit levert niet alleen meer fruit, maar ook grotere bessen. En qua smaak goede vergelijkbaar.

Deze gecultiveerde planten breiden zich  nu ook gestaag uit via zeer korte uitlopers, en zijn dus ook als bodembedekker bruikbaar. Ik heb gisteren dan ook een vijftigtal uitlopers opgepot, in de hoop nog dit jaar onder alle fruitbomen gecultiveerde bosaardbeien aan te planten.